Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 8 listopada 2016 r., I SAB/Sz 19/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie C. T. i M. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Szczecinie z 5 października 2016 r., I SAB/Sz 19/15 odrzucające wniosek o wyłączenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie ze skargi C. T. i M. T. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie w przedmiocie bezczynności organu w zakresie wydania odpisów tytułów wykonawczych.
W uzasadnieniu ww. orzeczenia sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 5 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił jako niedopuszczalny wniosek skarżących o wyłączenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie od rozpoznania jego skargi na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie w zakresie wydania dokumentów egzekucyjnych i rozstrzygnięć w tej sprawie. Doręczając odpis postanowienia sąd pouczył skarżących, że na postanowienie nie przysługuje zażalenie (k. 173 – 174 akt sądowych). W dniu 31 października 2016 r. skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie z 5 października 2016 r., wskazując na jego wadliwość, domagali się jego uchylenia.
Rozpatrując ww. zażalenie sąd wskazał, że z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "p.p.s.a."), wynika, że na postanowienie odrzucające wniosek o wyłączenie sądu zażalenie nie przysługuje. Możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie nie została przewidziana także innym przepisem ustawy. Z tych względów, sąd pierwszej instancji na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a., odrzucił zażalenie.
- 2. Od ww. postanowienia skarżący złożyli zażalenie powielając te same, co uprzednio okoliczności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 3. Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; umorzenie postępowania; wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; odrzucenie skargi kasacyjnej; odrzucenie zażalenia; zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; ukaranie grzywną.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym podziela w pełni wypowiedź NSA w sprawie z 9 grudnia 2015 r., II OZ 1246/15 (dot. skarżącego C. T.), że jeżeli ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego. Tym samym zasadnie sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie skarżących, gdyż na postanowienie odrzucające wniosek o wyłączenie sądu zażalenie nie przysługuje.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.