Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 120/16, w sprawie ze skargi M. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 23 listopada 2015 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, Przewodniczący Wydziału WSA w Szczecinie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Wskazano przy tym na wymóg uiszczenia tej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W zażaleniu na to zarządzenie skarżąca wniosła o jego uchylenie, podnosząc, że Sąd nie powinien uzależniać przywrócenia terminu do obrony od wniesienia opłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu zostały określone w ww. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Decydujące znaczenie dla ustalenia wysokości należnej opłaty sądowej w rozpatrywanej sprawie ma okoliczność, że skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 23 listopada 2015 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym 100 zł. Należy więc uznać, że został on określony w należnej wysokości.
Należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami rozpatrywanej sprawy, na jej gruncie zaś przedmiotem oceny jest ustalenie prawidłowości wykonania obowiązku Przewodniczącego Wydziału, który wynikał z powołanych przepisów prawa. Obowiązek ten polegał na wezwaniu skarżącej do uiszczenia wymagalnych opłat sądowych w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że z tego obowiązku wywiązano się należycie – wpis został określony w odpowiedniej wysokości, a wobec tego, że nie został opłacony, słusznie wezwano do jego uiszczenia.
W zażaleniu skarżąca nie podważa tych ustaleń, podnosząc, że nie można uzależniać przywrócenia jej terminu do obrony od wniesienia opłaty. Ze wskazanej wyżej regulacji wyraźnie wynika konieczność poniesienia stosownych kosztów, zaś takie sformułowanie stanowiska skarżącej jest w istocie zarzutem wobec ustawodawcy i nie zmierza do podważenia prawidłowości zachowania Sądu pierwszej instancji, a do zakwestionowania słuszności obowiązującej regulacji prawnej.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.