Uzasadnienie
[...] sp. z o.o. z siedzibą w K. (zwana dalej skarżącą) wniosła skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 sierpnia 2012 r. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawarte w tej interpretacji indywidualnej doręczono skarżącej, co wynika z akt sprawy, w dniu 12 października 2012 r. Interpretację Ministra Finansów zaskarżono skargą w dniu 12 listopada 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Skarga została skierowana do WSA w Gliwicach za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, jednakże na kopercie napisano adres WSA w Gliwicach, zamiast organu, który wydał zaskarżoną interpretację.
Sąd zarejestrował pismo, nadając mu sygn. I KO/Gl 44/12 i w dniu 16 listopada 2012 r. przekazał właściwemu organowi, który wydał interpretację. Skarżąca została poinformowana o błędnym zaadresowaniu pisma. Pismem z dnia 29 listopada 2012 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc, że przygotowując skargę dołożyła należytej staranności, a nieprawidłowe zaadresowanie koperty, czyli skierowanie przesyłki, było jedynie oczywistą omyłką.
WSA wskazał że wniosek jest niezasadny, gdyż nie zostały spełnione ustawowe przesłanki umożliwiające przywrócenie terminu. Stanowisko swe uzasadnił tym, że skarżąca wykazała się brakiem staranności przy adresowaniu koperty.
Od powyższego orzeczenia skarżąca wniosła zażalenie, w którym podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
Trafnie bowiem zauważył sąd pierwszej instancji, że za datę złożenia pisma należy uznać dzień 16 listopada 2012 r., kiedy sąd nadał przesyłkę na adres organu. Na poparcie tego stanowiska WSA wskazał liczne orzeczenia oraz poglądy piśmiennictwa. Powołując się na art. 87 § 2 p.p.s.a. podkreślił, że skarżąca –wnosząc o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności- winna była uprawdopodobnić brak swej winy w uchybieniu terminu. Słusznie WSA wskazał, że skarżąca powinna była uprawdopodobnić swoją staranność i to, że przeszkoda w prawidłowym wykonaniu czynności była od skarżącej niezależna.
Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody w zachowaniu terminu usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03; Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Z powyższego wynika, że przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a obowiązkiem strony (tu: skarżącej) jest wykazanie, iż przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, powódź. Ne można za taką okoliczność uznać omyłkowego zaadresowania koperty.
Tym samym trafnie WSA stanął na stanowisku, że nieprawidłowe zaadresowanie koperty –przy prawidłowo sporządzonym piśmie- jest niedochowaniem należytej staranności, co przyznała sama skarżąca argumentując, że kopertę w taki sposób zaadresowała omyłkowo.
Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.