Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 30 lipca 2010 r. w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie zwrotu podatku z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego za 2006 r., określenia odsetek od nadpłaty i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270, dalej P.p.s.a.), sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do jego właściwości. Analizując bowiem treści skargi oraz pozostałych pism procesowych Sąd doszedł do wniosku, iż intencją Skarżącego było wyłącznie domaganie się wzruszenia decyzji ostatecznej wydanej w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2006 r. Skoro zatem żądanie skargi stanowiło w istocie wniosek o wzruszenie decyzji ostatecznych w trybie przewidzianym dla postępowań nadzwyczajnych, właściwym do jego rozpatrzenia był organ administracji państwowej a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Na powyższe postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi skarżący wniósł osobiście sporządzone przez siebie zażalenie, w którym domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu Skarżący wyraził niezadowolenie ze sposobu rozstrzygnięcia sprawy, stwierdzając przy tym ponownie, iż rozstrzygnięcie zaistniałego w sprawie sporu, należy do kompetencji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Op 13/11 odrzucił zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne.
Sąd pierwszej instancji powołał art. 194 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnoszone za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na te postanowienia, które zostały szczegółowo wymienione w art. 194 § 1 P.p.s.a. W § 1 tego artykułu nie wymieniono postanowienia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi. Stosownie zaś do regulacji art. 173 § 1 P.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 24 lutego 2011 r. o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w przedmiotowej sprawie. W tej sytuacji właściwym środkiem odwoławczym od takiego rozstrzygnięcia jest skarga kasacyjna a nie zażalenie, o czym skarżący został poinformowany w pouczeniu, jakie przesłano mu wraz z odpisem postanowienia o odrzuceniu skargi. Sporządzone przez skarżącego pismo z dnia 4 marca 2011 r. nie spełnia wskazanych wymogów właściwych dla skargi kasacyjnej i zostało sporządzone przez Skarżącego osobiście, nie pozwala to na potraktowanie przedmiotowego pisma jako skargi kasacyjnej i przyjęcia, iż zostało ono jedynie błędnie zatytułowane.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, zarzucając iż Sąd nieprawidłowo przyjął, że "do złożenia zażalenia niezbędny jest prawnik". Skarżący podtrzymał w całości treść poprzednio złożonego zażalenia z dnia 4 marca 2011 r., które "zostało odrzucone."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jako niezasadne należało oddalić.
Stosownie do art. 173 § 1 P.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 24 lutego 2011 r. o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w przedmiotowej sprawie. W tej sytuacji właściwym środkiem odwoławczym od takiego rozstrzygnięcia jest skarga kasacyjna a nie zażalenie, o czym skarżący został poinformowany w pouczeniu, jakie przesłano mu wraz z odpisem postanowienia o odrzuceniu skargi. Sporządzone przez skarżącego pismo z dnia 4 marca 2011 r. nazwane zażaleniem nie spełnia wskazanych wymogów właściwych dla skargi kasacyjnej i zostało sporządzone przez Skarżącego osobiście, nie pozwala to na potraktowanie przedmiotowego pisma jako skargi kasacyjnej.
Dokonując kontroli instancyjnej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, odrzucającego zażalenie, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu. Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. Słusznie również zauważono że skarżący został prawidłowo pouczony o wymogu wniesienia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje również, że w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych i przedstawicieli doktryny sformułowanie "skarga kasacyjna powinna być sporządzona" należy rozumieć jako obowiązek jej sporządzenia przez wskazany w przepisach podmiot (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, i powołane tam orzecznictwo, s. 648 i n.).
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.