Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 marca 2008 r. o sygn. III SA/Wa 1921/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi H. W. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 4 maja 2006 r., nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2006 r. - odrzucił zażalenie. Jako podstawę prawną postanowienia podano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej: P.p.s.a.).
Uzasadniając zaskarżone postanowienie podano, że postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 r. WSA w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego. Od powyższego postanowienia z dnia 14 listopada 2007 Skarżący wniósł zażalenie. WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2007 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka zawierająca odpis w.w. zarządzenia (jak wynika z akt sprawy oraz wyjaśnienia Poczty Polskiej – Centrum Sieci Pocztowej z dnia 7 marca 2008 r.) została przesłana na adres wskazany w skardze, a po dwukrotnym awizowaniu w dniach 20 grudnia i 28 grudnia 2007 r. nie została podjęta przez skarżącego. Z uwagi na powyższe, przesyłkę zwrócono Sądowi w dniu 14 stycznia 2008 r. Na podstawie art. 73 P.p.s.a. w.w. zarządzenie uznano za doręczoną stronie w dniu 4 stycznia 2008 r., czyli ostatniego dnia okresu na jaki złożono ją w placówce pocztowej. Skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia do dnia 12 marca 2008 r.
WSA w Warszawie powołując art. 220 § 3, art. 230 § 1 i 2 oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193 (dalej: rozporządzenie RM) wskazał, że termin do złożenia w.w. wpisu upłynął w dniu 11 stycznia 2008 r. Jak wynika z kontroli rejestru dochodów budżetowych Sądu wpisu tego, we wskazanym wyżej terminie, nie uiszczono. Nieuiszczenie wpisu od zażalenia w wyznaczonym terminie stanowi podstawę odrzucenia zażalenia.
Zażalenie od postanowienia WSA w Warszawie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył skarżący, wskazując, że przesyłkę w przypadku "niedoręczenia przesyłki adresatowi, uważa się za doręczoną. Obowiązkiem sądu jest dostarczyć postanowienie wydane w sprawie adresatowi". Uzasadniając zażalenie, skarżący odniósł się do szeregu zasad wynikających z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Do zażalenia załączono wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF" oraz wypis z treści orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia z dnia 28 października 1993 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. W myśl art. 230 § 1 P.p.s.a od pism wszczynających postępowania w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, od których jest pobierany wpis, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W postępowaniu sądowoadministracyjnym wysokość wpisu od zażalenia od postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych w kwocie 100 zł reguluje § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Doręczanie pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym regulują natomiast przepisy Rozdziału 4. P.p.s.a. – Doręczenia. Przepis art. 73 P.p.s.a. stanowi o sposobie doręczania pism w razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy (art. 67 P.p.s.a.) lub zastępczy (art. 72 P.p.s.a).
Z uregulowania tegoż wynika, że w takim wypadku pisma przesyłane drogą pocztową pozostawia się w placówce pocztowej, a zawiadomienie o tym co do zasady umieszcza się w skrzynce na korespondencję, bądź też jeśli nie jest to możliwe, informację o przesyłce należy umieścić w jednym z miejsc wskazanych w komentowanym przepisie. Procesowy skutek prawny doręczenia w tym trybie powstaje z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki pozostawiono pismo w placówce pocztowej. Domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 P.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością.
W rozpatrywanej sprawie zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2007 r. skarżący został w sposób prawidłowy wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tegoż zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłkę zawierającą wezwanie uznano za doręczoną stronie 4 stycznia 2008 r., tak jak wymaga tego przepis art. 73 P.p.s.a., z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki złożono ją w placówce pocztowej. A zatem termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upłynął z dniem 11 stycznia 2008 r. Wobec nieuiszczenia wpisu w w.w. terminie należy uznać, że postanowienie WSA w Warszawie odrzucające zażalenie, z uwagi na brak w postaci nieuiszczenia wpisu, należy uznać za uzasadnione. Warto również zaznaczyć, że skarżący we wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażaleniu oprócz wzmiankowanego stwierdzenia, że w przypadku niedoręczenia przesyłki adresatowi, przesyłkę uważa się za doręczoną, a obowiązkiem sądu jest dostarczenie przesyłki adresatowi, nie odniósł się do treści postanowienia WSA w Warszawie z dnia 20 marca 2008 r. Tym samym domniemanie wynikające z art. 73 P.p.s.a. nie zostało przez niego obalone.
Na marginesie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny orzekł pomimo nierozpatrzenia przez WSA w Warszawie załączonego do zażalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż na obecnym etapie postępowania ewentualne rozpoznanie w.w. wniosku nie wpłynie na treść rozstrzygnięcia.
Kierując się wyżej wymienionymi względami Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.