Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 813/14, mocą którego wezwano adwokat K. S. (dalej: adwokat, pełnomocnik) jako pełnomocnika K. K. do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od jego skargi na postanowienie Dyrektora Poczty Polskiej z dnia 16 czerwca 2014 r.
W zażaleniu na to zarządzenie pełnomocnik stwierdził, że wezwanie winno było zostać skierowane do skarżącego, a nie do pełnomocnika. Pełnomocnik wniósł o zmianę zarządzenia oraz zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Wskazał, że pełnomocnik z urzędu dysponuje tylko adresem skarżącego, więc w ciągu 7 dni nie jest w stanie skontaktować się z mocodawcą za pośrednictwem poczty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Jak stanowi art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: P.p.s.a.), pełnomocnictwo ogólne obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu. Czynnością taką jest również otrzymanie przez pełnomocnika wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Nie może budzić wątpliwości, że adwokat ustanowiony w trybie prawa pomocy, na mocy art. 144 § 2 P.p.s.a. uzyskuje od strony pełnomocnictwo ogólne do prowadzenia sprawy.
Nie można również zarzucić Sądowi pierwszej instancji, by wadliwie sformułował wezwanie do uiszczenia wpisu. Zaznaczono w nim wyraźnie, że wzywa się adwokata do uiszczenia wpisu jako pełnomocnika K. K. Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że zwrot ten wskazuje osobę zobowiązaną do dokonania czynności procesowej, a nie osobę zobowiązaną do ponoszenia ekonomicznego ciężaru wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł natomiast podstaw do odniesienia się do argumentacji adwokata co do braku możliwości skontaktowania się z mocodawcą w terminie 7 dni. Okoliczność ta, jeśliby wystąpiła, mogłaby zostać wzięta przez Sąd pod uwagę w postępowaniu o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Naczelny Sąd Administracyjny nie zawarł natomiast w niniejszym postanowieniu rozstrzygnięcia dotyczącego wynagrodzenia za zastępstwo prawne z uwagi na to, że stosownie do art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje właściwy wojewódzki sąd administracyjny przez wydanie odrębnego postanowienia.