Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 184/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę P. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 28 listopada 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Sąd wskazał, że zarządzeniem z 3 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,- zł. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 23 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego pozostawiające wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 28 czerwca 2017 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 3 lutego 2017 r. wzywającego stronę do uiszczenia wpisu od skargi, z jednoczesnym pouczeniem, że nieuzupełnienie powyższego braku fiskalnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Spółka odpis powyższego zarządzenia otrzymała w dniu 27 lipca 2017 r. Z notatki urzędowej z dnia 19 września 2017 r. wynika, że spółka nie uiściła należnego od skargi wpisu sądowego. Wobec powyższego, WSA w Gdańsku — działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę.
Powyższe postanowienie spółka zaskarżyła zażaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zgodnie z prawem postanowił o odrzuceniu skargi. W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w terminie siedmiodniowym uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Należy zaakcentować, że WSA w Gdańsku, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego, orzekał — zgodnie z jednoznacznym brzmieniem art. 260 § 2 zd. drugie p.p.s.a. — jako sąd drugiej instancji. Od wydanego w tym trybie postanowienia sądu nie przysługuje zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia, w związku z czym, rozstrzygnięcie to zyskuje walor prawomocności z chwilą jego wydania.
W konsekwencji skarżąca została zasadnie wezwana ponownie do uiszczenia wpisu od skargi, a wobec faktu, że nie zadośćuczyniła ciążącemu na niej obowiązkowi procesowemu, WSA w Gdańsku zobligowany był — w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. — skargę odrzucić.
Ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.