Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 874/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku sprostował oczywistą omyłkę zawartą w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 lutego 2008 r. o stwierdzeniu prawomocności wyroku, wydanego w tej samej sprawie w dniu 4 września 2007 r. w ten sposób, że w miejsce słów "jest prawomocne od dnia 10 grudnia 2008 r." wpisał "jest prawomocne od dnia 10 grudnia 2007 r.". Sąd wskazał, że, jak wynika z akt sprawy, wyrok z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w listopadzie 2007 r. Tym samym, wobec nie wniesienia skargi kasacyjnej, orzeczenie to uprawomocniło się w grudniu 2007 r., a nie jak to zostało oznaczone w prostowanym postanowieniu w 2008 r.
W zażaleniu na powyższe postanowienie P. S. wniósł o jego uchylenie w całości, albowiem skarżącemu przyznano pełnomocnika z urzędu - adw. I. C., która nie skontaktowała się ze skarżącym, nie przedstawia poglądu prawnego co do skargi kasacyjnej. Nie zostało też jej udzielone pełnomocnictwo, a mimo to w jednym zdaniu ta adwokat, jako pełnomocnik profesjonalny, stwierdziła brak podstaw do skargi kasacyjnej, tym samym działała na szkodę uczestnika. Zamknęła ona skarżącemu prawo do Sądu, bo jeśli każdy adwokat lub radca prawny napisze pismo jednozdaniowe o braku podstaw, to nigdy nie będzie rozpoznana skarga kasacyjna i instytucja pełnomocnika z urzędu jest fikcją.
Skarżący wniósł także o zmianę zaskarżonego postanowienia, gdyż według niego wyrok nie jest prawomocny, albowiem wnioskodawca wyraźnie podniósł zarzuty, że nie było jego prawomocności, a wobec złożenia skargi w terminie, a nie może ponosić negatywnych skutków działania nieprofesjonalnego pełnomocnika. Podatnik zwrócił się także do Sądu o zwolnienie go od uiszczenia wpisu od zażalenia ze względu na trudną sytuację finansową i rodzinną, a także o zmianę pełnomocnika profesjonalnego i ustanowienie innego pełnomocnika w osobie radcy prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia 17 marca 2008 r., dotyczące sprostowania oczywistej omyłki zawartej w postanowieniu z dnia 25 lutego 2008 r. Z treści środka odwoławczego wynika jednak, że intencją strony było zaskarżenie właśnie w/w postanowienia z dnia 25 lutego 2008 r. o stwierdzeniu prawomocności wyroku.
Wskazać należy, że w zażaleniu na postanowienie z dnia 17 marca 2008 r. podatnik nie podniósł żadnej okoliczności, która wskazywałaby na dokonanie przez Sąd pierwszej instancji błędnego sprostowania postanowienia z dnia 25 lutego 2008 r. Uznać więc należy, że postanowienie o sprostowaniu odpowiada prawu.
Ponadto podkreślić należy, że postanowienie z dnia 17 marca 2008 r. zostało doręczone stronie. Wprawdzie postanowieniem z dnia 7 stycznia 2008 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, jednak pismem z dnia 20 lutego 2008 r. P. S. odmówił udzielenia pełnomocnictwa adw. I. C. Wobec powyższego należy uznać, że doręczenie postanowienia w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki nastąpiło prawidłowo.
Mając powyższe na uwadze, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.