Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II FZ 183/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. i J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 22/09, w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie z ich skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
W dniu 22 lipca 2009 r. Skarżący skierowali do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, pismo zakwalifikowane przez Sąd I instancji jako zażalenie na postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2009 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a.
Jeżeli zatem ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach) wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego. Należy zauważyć, iż artykuł 194 § 1 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ dotyczy postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są ostateczne i prawomocne. Nie przysługują od nich żadne środki zaskarżenia. Skarżący nie ma zatem możliwości wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i 197 § 2 p.p.s.a. należało zażalenie, jako niedopuszczalne, odrzucić.