Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy i ustanowienia adwokata.
Jak wynika z uzasadnienia powyższego postanowienia, skarżący nie wykazał istnienia przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy, wynikających z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./.
Sąd wskazał w uzasadnieniu, że analiza wydatków i dochodów skarżącego, oraz jego stanu majątkowego doprowadziła do wniosku, iż nie należy on do osób żyjących w stanie ubóstwa.
Otrzymywanie dochodów w wskazanej wysokości umożliwia planowanie wydatków i dzięki racjonalnemu gospodarowaniu dochodami i oszczędnościami pozwala na utrzymanie np. 3 psów na posesji, czy też opłacanie telefonu komórkowego.
Wskazał również że na obecnym etapie postępowania nie ma konieczności uiszczania innych kosztów sądowych poza kwotą 100,0 złotych tytułem wpisu.
Sąd nie znalazł również podstawy do uwzględnienia wniosku co do ustanowienia adwokata, bowiem udział profesjonalnego pełnomocnika na obecnym etapie postępowania nie jest konieczny.
Skarżący natomiast prawidłowo sformułował skargę co świadczy o umiejętności obrony własnych racji.
Udział profesjonalnego pełnomocnika jest niezbędny dopiero na etapie sporządzania skargi kasacyjnej, natomiast w toku postępowania Sąd winien udzielać stronom niezbędnych wskazówek co do czynności procesowych, oraz pouczać ich o skutkach pranych tych czynności i skutkach ich zaniedbań.
Od powyższego postanowienia skarżący złożył zażalenie
W zażaleniu, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu powołał się na swój stan zdrowia oraz wielość spraw sądowych prowadzonych z jego udziałem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest uzasadnione.
Przesłanki prawa pomocy w zakresie żądanym przez skarżącego wskazane są w art. 246 § 1 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten nakazuje przyznanie prawa pomocy stronie, która wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dla przyznania prawa pomocy konieczne jest zatem niewątpliwe wykazanie, że poniesienie kosztów postępowania przekracza możliwości majątkowe strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie uznał, że taki stan rzeczy w stosunku do skarżącego nie zachodzi, co ustalono na podstawie złożonych przez niego dokumentów i oświadczeń.
Należy bowiem jeszcze raz podkreślić, że ciężar wykazania istnienia przesłanek prawa pomocy spoczywa na stronie / art. 246 § 1 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /.
Skarżący wskazał iż posiada dochody w wysokości 1281,70 złotych, zamieszkuje sam, nie ma żadnych osób na utrzymaniu.
Zamieszkuje w domu jednorodzinnym o powierzchni 234 m2, posadowionym na działce o powierzchni 1600 m2.
Utrzymuje na posesji trzy psy, a nadto wynajmuje osoby do pracy na nieruchomości.
Podał również iż nie zna dochodów żony, która otrzymuje emeryturę.
Zważyć należy że obecnym etapie postępowania, jedynymi kosztami postępowania jest kwota 100,0 złotych, związana z wpisem od skargi.
Tak więc, zarówno wysokość wpisu, która w porównaniu z uzyskiwanymi dochodami, nawet ograniczonymi tylko do dochodów skarżącego, jak również inne okoliczności wskazują, iż skarżący nie znajduje się w sytuacji, w której nie może ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla własnego utrzymania.
Skarżący nadto nie podał wszystkich danych odnoszących się do jego sytuacji majątkowej, bowiem nie podał dochodów żony. Skarżący oświadczył i jego żona mieszka poza miejscem jego zamieszkania, jednakże nie podał powodów takiego stanu rzeczy. Powody powyższe mają istotny wpływ na osąd, czy dochody żony mogą być brane pod uwagę przy rozważeniu sytuacji majątkowej skarżącego.
Niewykluczone jest bowiem, iż żona zamieszkuje z ojcem ze względu na jego wiek, sprawując opiekę nad nim, a taka sytuacja nie byłaby podstawą do uznania iż nie można w rozważeniu sytuacji majątkowej skarżącego brać pod uwagę dochodów żony.
Nie można tym samym uznać za wiarygodne oświadczenia skarżącego iż nie zna dochodów żony, w sytuacji gdy zameldowana jest pod adresem skarżącego.
Wskazać należy również że, co skarżący wskazał, na posesji utrzymuje trzy psy na których utrzymanie wydaje około 300-400 złotych miesięcznie.
Zdaniem Sądu, wydatki te, nawet przy przyjęciu iż są to psy "ras dużych" są wygórowane. Wydatki tego rzędu ponoszą chodowcy ras hodowanych w celach merkantylnych i to przy założeniu iż otrzymują one np. karmę gotową z tak zwanej "wyższej półki".
Zaznaczyć należy iż na obecnym etapie postępowania koszty które winien ponieść skarżący to kwota 100,0 złotych, zdaniem Sądu możliwa bez znacznego obciążenia do poniesienia przez skarżącego.
Skarżący w sytuacji gdy w toku postępowania, zmienią się okoliczności dotyczące jego sytuacji majątkowej, może wnieść ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, wskazując na tę zmianę okoliczności.
W tym stanie rzeczy, zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw należało oddalić (art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.).