Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 1271/10, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał B.D. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 września 2010 r. w kwocie 400 zł. Jako podstawę prawną podano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.) oraz § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
W zażaleniu na ww. zarządzenie skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości i przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył i orzekł, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisów sądowych w sprawach rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi została uregulowana cyt. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Natomiast na podstawie art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
Z kolei zgodnie z § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł.
Decydująca dla obliczenia wysokości należnego w niniejszej sprawie wpisu pozostaje okoliczność, że strona wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 września 2010 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie 11.259,00 zł, a zatem w świetle ww. przepisów powinna uiścić wpis od skargi w wysokości 400 zł.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu – wzywa do uiszczenia opłaty w należnej wysokości, prawidłowo określa termin, w którym opłata ma być uiszczona oraz prawidłowo określa skutek nieuiszczenia wpisu sądowego w zakreślonym w zarządzeniu 7 – dniowym terminie.
Na marginesie już tylko zaważyć należy, że trudna sytuacja majątkowa skarżącej nie ma żadnego znaczenia przy ustalaniu wysokości wpisu sądowego. Argumenty podniesione przez skarżącą w zażaleniu nie mogą w żadnym wypadku spowodować uchylenia ani zmiany zaskarżonego zarządzenia. Okoliczności, na które powołuje się skarżąca (brak środków finansowych, problemy zdrowotne) są rozpatrywane w odrębnym postępowaniu wpadkowym (dotyczącym prawa pomocy), uregulowanym w art. 246 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe konstatacje na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.