Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 26/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę J. K. (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 4 listopada 2015 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości za 2015 r.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w związku ze skargą złożoną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 4 listopada 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 105 zł. W przypadku nie uzupełnienia wymienionego braku w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia określony został rygor w postaci odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone osobie uprawnionej do odbioru przesyłki dnia 28 stycznia 2016 r. Natomiast w wyznaczonym terminie, tj. do 4 lutego 2016 r. skarżący nie zadośćuczynił wezwaniu. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowy wpis sądowy został uiszczony dopiero 8 lutego 2016 r.
Odrzucając skargę Sąd wskazał, że w sprawie wystąpiła przesłanka określona w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że od dnia 28 stycznia do dnia 6 lutego 2016 r. przebywał na kuracji w C. [...] i w związku z tym nie mógł "skutecznie" odebrać przesyłki z dnia 28 lutego 2016 r. Skarżący wskazał, że do miejsca zamieszkania powrócił w dniu 6 lutego 2016 r. (sobota) i w dniu 8 lutego 2016 r. została uiszczona opłata 105 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd.
W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy i zgodny z przepisami prawa wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Poinformował również o terminie do wywiązania się przez skarżącego z nałożonego na niego obowiązku i o konsekwencjach niedochowania owego terminu. Poza sporem jest to, że zakreślony skarżącemu termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 4 lutego 2016 r., a wpis ten uiszczony został w dniu 8 lutego 2016 r., a zatem z jego uchybieniem. Uiszczenie wpisu po upływie terminu jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem.
Tym samym w sytuacji kiedy skarżący nie zadośćuczynił wezwaniu i uiścił wpis sądowy po terminie, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był odrzucić skargę zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. Podnoszona przez skarżącego w zażaleniu okoliczność przebywania na kuracji w C. [...], nie jest w tym przypadku okolicznością mogącą wpłynąć na zmianę zaskarżonego postanowienia. W świetle unormowania z art. 220 § 3 p.p.s.a., istotna jest jedynie okoliczność nieuiszczenia wskazanego wpisu, natomiast przyczyny tego stanu rzeczy pozostają bez znaczenia dla zastosowania dyspozycji przepisu, a tym samym dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia (por. postanowienie NSA z 20 marca 2013 r. I FZ 49/13, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.