Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 1005/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie W. K. (zwanego dalej "Skarżącym") na postanowienie z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1005/12, w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 23 kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia podatku rolnego za 2010 r. oraz I i II raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2011 r.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 18 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie Skarżącego wniesione na postanowienie tego Sądu z dnia 17 listopada 2014 r.
Pismem z dnia 4 marca 2015 r. Skarżący złożył dwie kserokopie zażalenia na powyższe postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 10 marca 2015 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia przez podpisanie obu nadesłanych kserokopii zażalenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. Skarżący nadesłał jedną podpisaną kserokopię zażalenia.
Sąd - odrzucając zażalenie - wskazał, że Skarżący złożył dwa egzemplarze kserokopii zażalenia z dnia 4 marca 2015 r. Samo zażalenie nie zawierało zatem podpisu Skarżącego, a jego odpis nie był uwierzytelnioną fotokopią. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia wskazanych w zarządzeniu z dnia 10 marca 2015 r. poprzez podpisanie obu nadesłanych kserokopii zażalenia. Podpisanie obu kserokopii było konieczne dla uznania, że brak formalny zażalenia polegający na braku podpisu strony wymaganego przez art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a.") został usunięty oraz, że fotokopia zażalenia została uwierzytelniona zgodnie z wymogami art. 47 § 2 p.p.s.a.
W odpowiedzi na to wezwanie Skarżący nadesłał jedynie uwierzytelnioną fotokopię zażalenia, tj. kserokopię zażalenia z adnotacją "odpis" i podpisem "za zgodność". Skarżący nie nadesłał natomiast podpisanego zażalenia. Nie można w związku z tym uznać, że wszystkie braki formalne zażalenia z dnia 4 marca 2015 r. zostały usunięte. W zarządzeniu z dnia 10 marca 2015 r. wskazano na dwa braki formalne zażalenia, a Skarżący uzupełnił tylko jeden z nich.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Pismo strony powinno spełniać określone warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a."). Oprócz wymagań przewidzianych w tym przepisie, stanowiących o kompletności pisma, art. 47 § 1 p.p.s.a. ustanawia wymogi odnoszące się do odpisów pisma i załączników do niego. Stosownie bowiem do treści tego przepisu, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zażalenia, jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni jego braków, to zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy sąd wojewódzki odrzuci je na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie Skarżący zarządzeniem z dnia 10 marca 2015 r. (k. 224) został wezwany do usunięcia braków zażalenia z dnia 4 marca 2014 r. poprzez podpisanie nadesłanych kserokopii zażalenia (2 egzemplarze) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Z zarządzenia tego wyraźnie wynika, że chodzi o podpisanie dwóch (liczba mnoga) egzemplarzy zażalenia.
Skoro Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił wszystkich braków zażalenia, to zażalenie zasadnie zostało odrzucone przez Sąd pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.[pic]