Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2017 r. Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącego G.T. - do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 695/17 w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Pismem z dnia 8 stycznia 2018 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia.
Zgodnie z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.
W opinii NSA w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały okoliczności, które pozwoliłyby na uwzględnienie zażalenia. Przede wszystkim nie zakwestionowano w żaden sposób prawidłowości wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Natomiast argumenty dotyczące sytuacji finansowej skarżącego nie mogą odnieść skutku w postaci uchylenia zarządzenia. Skoro bowiem skarżącemu przesłana została sentencja wyroku, a następnie w związku z jego wnioskiem, złożonym w ustawowym terminie, sporządzono i przesłano stronie uzasadnienie wyroku, to zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, Sąd I instancji prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od sporządzonego na jego wniosek uzasadnienia.
Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że okoliczności powoływane w zażaleniu nie dotyczą w istocie zaskarżonego zarządzenia, tylko trudnej sytuacji materialnej skarżącego. Kwestie te wykraczają jednakże poza ramy prawne i faktyczne postępowania wywołanego wniesionym zażaleniem, przez co pozostały poza oceną w niniejszym postępowaniu. Niemniej jednak Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za zasadne wskazać, że wniosek o przyznanie prawa pomocy strona postępowania sądowoadministracyjnego może złożyć w każdym czasie na dowolnym etapie tego postępowania, z tym zastrzeżeniem, że skuteczność takiego wniosku będzie oddziaływała jedynie w stosunku do kosztów sądowych późniejszych, tj. nieobjętych prawomocnym zarządzeniem Sądu w tym przedmiocie
Z tych powodów należało oddalić zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.