Uzasadnienie
Zarządzeniem z 14 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 805/08, Przewodniczący Wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z § 1 pkt 2 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), a także w zw. z art. 239 pkt 4 i art. 245 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwał pełnomocnika S. M. do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł od skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę S. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z 30 kwietnia 2008 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie strona wniosła o jego uchylenie, zarzucając naruszenie: art. 231 w zw. z art. 245 § 1, 3 i 4 oraz art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez ich błędne zastosowanie, w sytuacji kiedy stronie przyznano postanowieniem z dnia 29 września 2008 r. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w części przekraczającej kwotę 200 zł; art. 239 pkt 4 w zw. z art. 245 § 1, 3 i 4 oraz art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez ich niezastosowanie, a także § 1 pkt 4 i § 3 wskazanego rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., przez błędne ustalenie wysokości wpisu na 200 zł, podczas gdy wysokość wpisu od skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie powinna wynosić 100 zł.
Autor zażalenia wskazał, że przyznane stronie prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w części przekraczającej 200 zł oznacza, iż ustalony w ten sposób wpis sądowy oraz przyznane prawo pomocy jest podstawą do ustalenia wpisu od skargi kasacyjnej zgodnie z § 3 rozporządzenia i powinien wynosić 100 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje
Zażalenie nie miało uzasadnionych podstaw.
Wskazać przede wszystkim należało, iż pełnomocnik strony, opierając swą argumentację o wydane w przedmiotowej sprawie postanowienie w zakresie prawa pomocy, niedokładnie przywołuje jego treść, co skutkuje całkowicie błędnymi wnioskami.
Postanowieniem z dnia 29 września 2008 r. przyznano stronie prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczania opłat sądowych w kwocie przewyższającej 200 zł (k. 42). Nadto w uzasadnieniu tego postanowienia referendarz sądowy wskazał jednoznacznie, iż kwota "pozostała po opłaceniu wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania, na wyżywienie i lekarstwa z pewnością umożliwia wygospodarowanie środków na uiszczenie wpisu od skargi oraz ewentualnych przyszłych opłat sądowych w sprawie w wysokości po 200 zł na każdą opłatę." (podkr. NSA). Na tle tak sformułowanego rozstrzygnięcia twierdzenia pełnomocnika, który konsekwentnie podnosi, iż strona została zwolniona (jedynie) od wpisu od skargi w części przekraczającej 200 zł i na tej okoliczności opiera argumentację zażalenia o rzekomej wysokości wpisu od skargi kasacyjnej, wskazują na niestaranność i nie zasługują na aprobatę.
Niezależnie od powyższego podnieść należy, iż samo określenie wysokości wpisu nie jest zależne od przyznanego stronie prawa pomocy, lecz od wartości przedmiotu zaskarżenia (w sprawach, w których taka wartość występuje, a do takich należy przedmiotowa sprawa), co wynika jednoznacznie z art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z § 1 powołanego rozporządzenia. Zauważyć trzeba, iż autor zażalenia nie twierdzi, iż w sprawie powinien być pobrany wpis stały, zatem nie ma wątpliwości, iż to wskazane przepisy znajdują w sprawie zastosowanie. Stąd też podstawą do uiszczenia wpisu od skargi był § 1 pkt 2 rozporządzenia, na co wskazano w zarządzeniu z dnia 11 lipca 2008 r. (k. 16). Postępowanie w przedmiocie przyznania stronie prawa pomocy nie zmienia wysokości wpisu należnego od danej sprawy, modyfikuje jedynie wysokość kwoty, którą strona jest obowiązana uiścić.
Zatem przy określaniu wysokości wpisu od skargi kasacyjnej na podstawie § 3 rozporządzenia w pierwszej kolejności należy ustalić wysokość wpisu od skargi, bowiem to od niej zależy wysokość wpisu od skargi kasacyjnej ("wynosi połowę wpisu od skargi"). Podana w skardze wartość przedmiotu sporu (31.542 zł) powoduje, iż wpis od skargi wyniósł 947 zł (w swoim zarządzeniu WSA nie wziął pod uwagę art. 219 § 2 zd. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z czym opłata została zaokrąglona w dół, zamiast wzwyż). Stąd też należny wpis od skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie wynosi (zgodnie z § 3 rozporządzenia) 474 zł. Strona nie została wezwana do uiszczenia wpisu w tej wysokości ze względu na treść art. 239 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która to regulacja nie modyfikuje jednakże przepisów dotyczących określania wysokości kosztów sądowych, lecz obowiązek strony w zakresie uiszczania tychże kosztów.
Artykuł 239 pkt 4, powołany w zaskarżonym zarządzeniu, wskazuje jednoznacznie, iż nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa (podkr. NSA). Skoro postanowieniem z dnia 28 września 2008 r. strona została zwolniona z obowiązku uiszczania opłat sądowych w kwocie przewyższającej (każdorazowo) 200 zł, a, jak już wskazano wyżej, należny wpis od skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie kwotę tę przekracza, to słusznie pełnomocnik strony został wezwany do uiszczenia właśnie 200 zł. Stąd też stwierdzić należy, iż zaskarżone zarządzenie prawa nie narusza, a zarzuty zażalenia są niezasadne.
Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.