Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 2335/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w sprawie ze skargi P. [...] sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 26 września 2013 r. odrzucił zażalenie.
Ze stanu sprawy przyjętego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 23 czerwca 2014 r., którym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przyznania prawa pomocy.
Pismem z dnia 29 lipca 2014 r. strona została pouczona o treści art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") i wezwana do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez podanie jego zwięzłego uzasadnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W wyznaczonym terminie, w odpowiedzi na powyższe wezwanie, strona wskazała, iż z treści zażalenia wynika żądanie uchylenia postanowienia w całości, "a uzasadnienie zostało zawarte w treści".
Zaskarżonym postanowieniem Sąd zażalenie odrzucił, wskazując, że w niniejszej sprawie skarżąca spółka wniosła pismo zatytułowane jako zażalenie, a jego treść ograniczyła się do jednego zdania, z którego wynika, że strona zaskarża postanowienie z dnia 23 czerwca 2104 r. i wnosi o jego uchylenie i zwolnienie skarżącej z kosztów sądowych. Taka treść zażalenia, zdaniem Sądu, nie czyni zadość wymogom przewidzianym w art. 194 § p.p.s.a. - nie można z niej bowiem wywieść jakiejkolwiek argumentacji wskazującej na naruszenie przepisów prawa przez Sąd pierwszej instancji, który wydał skarżone postanowienie, co w rezultacie wyklucza możliwość merytorycznego rozpoznania zażalenia.
W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i zwolnienie z kosztów sądowych, uzasadniając: "To nie strona ma tłumaczyć sądowi co robi źle, lecz odwrotnie jeśli sąd chce skazać stronę to ma to stronie wytłumaczyć i uzasadnić".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Wymogi formalne zażalenia sprowadzają się do obowiązku uczynienia zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto do: a) wskazania zaskarżonego postanowienia; b) zawarcia wniosku o zmianę lub uchylenie tego postanowienia; c) zawarcia zwięzłego uzasadnienia (art. 194 § 3 p.p.s.a.). Wszystkie braki zażalenia, o ile uniemożliwiają mu nadanie prawidłowego biegu, mogą być uzupełnione w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.ps.a. (B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami adminsitrayjnymi. Komentarz, wydanie 3, Warszawa 2009, Wolters Kluwer Polska, s. 580). Brak wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia albo zarządzenia tylko wtedy wymaga uzupełnienia, jeżeli z treści zażalenia nie można się domyślić intencji jej autora. To samo dotyczy wymogu zwięzłego uzasadnienia.
Odrzucone zażalenie nie zawiera żadnego, choćby zwięzłego, uzasadnienia. Poza ogólnym spostrzeżeniem, że jego autor podważa treść postanowienia z dnia 23 czerwca 2014 r., nie sposób jednoznacznie domyślić się intencji wnoszącego środek odwoławczy. Tym samym zażalenie nie spełnia wymogów formalnych zawartych w art. 194 § 3 p.p.s.a., w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie wezwał do uzupełnienia zażalenia poprzez podanie jego zwięzłego uzasadnienia, kolejno zaś – wobec nieuzupełnienia tego braku (nie można bowiem za takie traktować nadesłane w odpowiedzi pismo z dnia 18 sierpnia 2014 r.) zasadnie zażalenie odrzucił.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.