Uzasadnienie
W sprawie ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z 7 maja 2014 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących za źródeł nieujawnionych, Skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozstrzygnięcia pytania prawnego, skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt I SA/Go 336/13.
Zaskarżonym postanowieniem z 28 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił zawieszenia postępowania, wskazując, że wyrokiem z 29 lipca 2014 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał w sprawie pod sygn. akt P 49/13 połączone pytania prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych i dochodów z nieujawnionych źródeł. W związku z powyższym zawieszenie postępowania w rozpoznawanej sprawie nie znajdowało uzasadnienia.
Powyższe postanowienie skarżąca zaskarżyła zażaleniem, argumentując, że nie odnalazła w "bazie danych orzeczeń Trybunału wskazanego przez WSA orzeczenia".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 ust. 2 Konstytucji RP, orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawach wymienionych w art. 188 podlegają niezwłocznemu ogłoszeniu w organie urzędowym, w którym akt normatywny był ogłoszony. Pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim w sprawie zgodności z Konstytucją RP art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. zostało rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny, jak słusznie wskazał sąd administracyjny pierwszej instancji, wyrokiem z 29 lipca 2014 r., sygn. akt P 49/13, a sentencję tego orzeczenia opublikowano w Dzienniku Ustaw z 6 sierpnia 2014 r. poz. 1052. W tym stanie rzeczy nie może budzić wątpliwości fakt, że w rozpoznawanej sprawie, jak słusznie ocenił sąd administracyjny pierwszej instancji, nie istniała podstawa do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, na którą powołuje się Skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.