Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 14 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 808/14, M.S. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500,- zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z 25 czerwca 2014 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki.
Zarządzeniem referendarza sądowego z 2 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 808/14, pozostawiono bez rozpoznania wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 11 grudnia 2015 r. ponownie wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi.
Zaskarżonym postanowieniem z 21 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 808/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, wskazując, że Skarżąca nie uiściła we wskazanym w wezwaniu terminie należnego wpisu od skargi.
Powyższe rozstrzygnięcie Skarżąca zaskarżyła zażaleniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (por. art. 220 § 3 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie Skarżąca, mimo doręczonego skutecznie wezwania, nie uiściła w ustawowym terminie wpisu od skargi. W tym stanie rzeczy sąd administracyjny pierwszej instancji zobowiązany był – stosownie do jednoznacznej dyspozycji art. 220 § 3 P.p.s.a. – skargę odrzucić. W konsekwencji postanowienie wydane przez WSA w Lublinie na podstawie wskazanego powyżej przepisu ocenić należało - w realiach rozpoznawanej sprawy - jako zgodne z prawem.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.