Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia B. sp. z o.o. w K. (dalej: strona, skarżąca) jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 10 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Po 666/19, w którym odrzucono skargę spółki na decyzję SKO w Pile z 8 maja 2019 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r.
W motywach orzeczenia Sąd podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 10 września 2019 r. wezwano skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.577,- zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 4 listopada 2019 r. o sygn. akt I SPP/Po 180/19 starszy referendarz sądowy odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Spółka na to postanowienie wniosła sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 28 listopada 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 18 grudnia 2019 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 10 września 2019 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi.
Jednocześnie skarżąca została pouczona, że w przypadku nieuiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona. Odpis powyższego wezwania do uiszczenia wpisu doręczono skarżącej w dniu 7 stycznia 2020 r. Termin do wykonania wezwania upłynął z dniem 14 stycznia 2020 r.
Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga podlega odrzuceniu. W jego ocenie ponowny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy zawarty w piśmie z 14 stycznia 2020 r., złożony w sytuacji, gdy Sąd wydał uprzednio prawomocne postanowienie w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu, a spółka wpisu nie uiściła.
Strona wywiodła od tego postanowienia zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Jak stanowi art. 230 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Z akt sprawy, wbrew twierdzeniu skarżącej zawartemu w zażaleniu, wynika, że skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi po prawomocnym zakończeniu postępowania, w którym oddalono jej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Nastąpiło to na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 18 grudnia 2019 r. (k. 20 akt sądowych, zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. 22).
Jak prawidłowo stwierdził sąd pierwszej instancji, kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy złożony w odpowiedzi na to wezwanie nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza, że strona ma obowiązek uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 667/14, postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt I GZ 379/16). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, choć strona ma prawo do złożenia takiego wniosku w wypadku zmiany okoliczności sprawy na podstawie art. 165 p.p.s.a. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 761/13).
Nie przerywa też biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Dopiero bowiem wydanie przez Sąd prawomocnego postanowienia odmiennej treści w przedmiocie udzielania stronie prawa pomocy skutkuje utratą mocy pierwszego postanowienia.
W konsekwencji powyższego skarżąca obowiązana była w terminie zakreślonym w wezwaniu z 18 grudnia 2019 r., tj. do 14 stycznia 2020 r. uiścić należny wpis. Z akt sprawy wynika, że tego nie uczyniła. W konsekwencji sąd pierwszej instancji prawidłowo w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.
Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nieadekwatna do niniejszej sprawy jest argumentacja skarżącej zawarta w zażaleniu co do wykonania zarządzenia sądu z 30 października 2019 r., które dotyczyło innej spółki (F. sp. z o.o.) i innej sprawy.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.