Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 października 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 777/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: "WSA") odrzucił zażalenie Z. W. (dalej: "Skarżący") na podstawienie WSA z dnia 21 października 2013 r. odrzucające zażalenie Skarżącego jako niedopuszczalne na postanowienie WSA z dnia 26 listopada 2012 r. odrzucające skargę kasacyjną Skarżącego na postanowienie WSA odrzucające skargę Skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 7 maja 2012 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości. Podstawą prawną powyższego orzeczenia był art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.").
Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że postanowieniem z dnia 26 listopada 2012 r. WSA odrzucił skargę kasacyjną, na postanowienie WSA odrzucające skargę Skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 7 maja 2012 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości, sporządzoną osobiście przez Skarżącego.
Skarżący złożył na powyższe postanowienie zażalenie również sporządzone osobiście.
Postanowieniem z dnia 21 października 2013 r. WSA odrzucił jako niedopuszczalne zażalenie Skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Na postanowienie z dnia 21 października 2013 r. Skarżący w piśmie z dnia 11 listopada 2013 r. wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o wyłączenie sędziego WSA Bożeny Miliczek – Ciszewskiej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 listopada 2013 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od powyższego zażalenia w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia doręczona została skarżącemu w dniu 6 grudnia 2013 r.
Należny wpis od zażalenia na postanowienie z dnia 21 października 2013 r. nie został uiszczony.
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2014 r. Sąd oddalił wniosek o wyłączenie sędziego. Zażalenie Skarżącego na to postanowienie WSA odrzucił postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r. Z kolei zażalenie Skarżącego na postanowienie z dnia 7 lipca 2014 r. oddalił Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 września 2014 r. sygn. akt II FZ 1349/14.
Postanowieniem z dnia 20 października 2014 r. WSA odrzucił zażalenie Skarżącego z dnia 11 listopada 2013 r. na postanowienie WSA z dnia 21 października 2013 r.
W uzasadnieniu tego postanowienia WSA powołując się na treść przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. wskazał, że z uwagi, iż w wyznaczonym terminie wpis od zażalenia na postanowienie z dnia 21 października 2013 r. nie został uiszczony (termin na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie z dniem 13 grudnia 2013 r.) należało je odrzucić.
Za powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o cofnięcie, uchylenie, całkowitą zmianę treści zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji zasadnie powołał art. 220 § 3 p.p.s.a. jako podstawę prawną odrzucenia zażalenia Skarżącego na postanowienie z dnia 21 października 2013 r. Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że m.in. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Dla Skarżącego oznacza to, że skoro nie opłacił kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego od złożonego zażalenia, mimo prawidłowego wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, to Sąd pierwszej instancji zasadnie zastosował wskazany przepis i odrzucił zażalenie.
Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia z dnia 19 listopada 2013 r. doręczono Skarżącemu w dniu 6 grudnia 2013 r. z pouczeniem, że zażalenie nie przysługuje. Pomimo tego, wpis od zażalenia nie został uiszczony.
W tym miejscu należy dodatkowo wyjaśnić, że odrzucenie zażalenia z uwagi na nieopłacenie wpisu sądowego sprawiło, że WSA w ogóle nie poddał analizie argumentów opisanych w zażaleniu, ponieważ to do Skarżącego należała inicjatywa nie tylko w terminowym wniesieniu zażalenia, ale i opłaceniu go. Ze wskazanych wyżej powodów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2..p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji