Uzasadnienie
Wnioskiem z 7 lipca 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wniósł o dokonanie wykładni postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt II FZ 210/20.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W myśl art. 166 tej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Uwzględnienie wniosku o wykładnię orzeczenia może nastąpić tylko wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do stanowiska sądu zawartego w rozstrzygnięciu lub uzasadnieniu, ewentualnie, gdy treść tego orzeczenia jest niejasna.
Stwierdzić należy, iż niejasność ww. postanowienia wynikała z omyłki pisarskiej, która została wyeliminowana wobec sprostowania ww. postanowienia postanowieniem NSA wydanym w dniu 9 lipca 2020 r., sygn. akt II FZ 210/20. Z tego względu uzasadnienie nie wymaga dokonania wykładni, o co wnosił organ. Wobec sygnalizowanych przez pełnomocnika organu wątpliwości wyjaśnić również można, że to sentencja jest tą częścią orzeczenia sądowego, która bezwzględnie wiąże swoją treścią podmioty, których dotyczy.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.