Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2014 r. wezwano Ka. P. (zwanego dalej skarżącym) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej zawierającej m.in. odpis powyższego zarządzenia wynika, że została ona doręczona stronie w dniu 8 września 2014 r. za pośrednictwem dorosłego domownika (żony skarżącego). W piśmie procesowym nadanym w dniu 15 września 2014 r. skarżący podtrzymał w całości skargę i argumentację w niej przedstawioną, jednocześnie ustosunkowując się do stanowiska organu zaprezentowanego w odpowiedzi na skargę.
Postanowieniem z dnia 6 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę z uwagi na nieuiszczenie wymaganego wpisu od skargi. Z kolei przesyłka zawierająca odpis powyższego postanowienia doręczona została skarżącemu w dniu 13 października 2014 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach niniejszej sprawy. W dniu 15 października 2014 r. (data nadania) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Uzasadniając go wskazał, że nie wpłacił w wyznaczonym terminie wpisu z uwagi na wyjazd służbowy poza granice kraju. Zaznaczył, że w tym czasie nie było w kraju upoważnionej osoby do otwierania i czytania jego korespondencji. W tym samym dniu, tj. w dniu 15 października 2014 r., skarżący uiścił wymagany wpis od skargi w kwocie 200 zł.
Na podstawie zarządzenia z dnia 22 października 2014 r. wezwano stronę do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a zwłaszcza udzielenia wyjaśnień związanych z powołanym we wniosku wyjazdem służbowym, ze szczególnym uwzględnieniem okresu trwania tej przeszkody w terminie siedmiu dni informując, że niewykonanie powyższego wezwania może skutkować oddaleniem wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
W odpowiedzi skierowanej do sądu w wyznaczonym terminie, strona oświadczyła, że w okresie od dnia 7 do dnia 16 września 2014 r. przebywała na terenie Republik Czeskiej i Słowackiej, udając się do tamtejszych hurtowni części zamiennych dla maszyn rolniczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że w dniu 16 września 2014 r. skarżący powrócił do kraju. W tym też dniu w placówce pocztowej skarżący nadał do sądu osobiście podpisane pismo procesowe datowane na dzień 15 września 2014 r., w treści którego ustosunkował się do stanowiska organu zaprezentowanego w odpowiedzi na skargę. Z kolei wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności został wniesiony do sądu dopiero miesiąc później – w dniu 15 października 2014 r., tj. po upływie siedmiodniowego terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podkreślił, że "wywód WSA oparty jest o bezwzględność i sztywność prawa, co powoduje ochronę dla organów". Zaznaczył również, że "wykonawca naruszeń to polski kapo".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
Polskie sądy orzekają na podstawie prawa, tj. są bezwzględnie związane jego przepisami. Art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności (tu: do uiszczenia wpisu) wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przyczyną uchybienia terminu był pobyt poza granicami kraju. Przepis prawa stanowi wyraźnie, że przywrócić termin do dokonania tej czynności można by było tylko na podstawie wniosku, który zostałby złożony w ciągu 7 dni od powrotu z zagranicznego wyjazdu. Liczbę dni ustawodawca określił wprost i sąd nie jest uprawniony, by wartość tę zmieniać.
Skarżący, jak sam podał, wrócił do kraju w dniu 16 września. Jeżeli nadał wniosek miesiąc później, tj. w dniu 15 października to bez wątpienia taki wniosek nie jest wnioskiem złożonym w ciągu 7 dni od powrotu do kraju. Sąd w tej sprawie nie ma możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności na podstawie wniosku złożonego później, niż w ciągu 7 dni. Ustawa bowiem wyraźnie wskazuje ile dni może maksymalnie upłynąć od zakończenia trwania przeszkody (wyjazdu).
Trafnie przyjął sąd pierwszej instancji, że jeżeli wniosek został złożony później niż w ciągu 7 dni od powrotu do kraju to należy go uznać za wniosek spóźniony. W takim przypadku na jego podstawie nie można przywrócić terminu do dokonania czynności. To wynika z ustawy, a nie z dowolnej decyzji sądu. Skarżący podniósł w zażaleniu, że "sądy łamią przepisy prawa". Należy wskazać, że skoro ustawodawca zadecydował, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności należy złożyć w ciągu 7 dni od ustania przeszkody to sąd jest tym terminem związany. Zatem gdyby sąd przywrócił w niniejszej sprawie termin do dokonania czynności po upływie 30 dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej skarżącemu działanie- to wówczas niewątpliwie działałby wbrew prawu.
Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.