Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Po 1625/14 Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 22 sierpnia 2014 r. nr [...] w kwocie 100 złotych, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm. – zwanego dalej "rozporządzeniem").
Strona skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie. Podniesiono, że została wniesiona jedna skarga, a WSA bezzasadnie "porozbijał" ją na różne okresy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.
W art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a.") wprowadzono zasadę, że koszty postępowania obciążają stronę, w zakresie, w jakim są związane z jej udziałem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie natomiast z art. 230 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Z kolei przepis art. 231 p.p.s.a. przewiduje, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
Jednocześnie w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyjęto zasadę, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata (art. 220 § 1). Wynika z tego, że zajęcie się sprawą sądowoadministracyjną zainicjowaną pismem strony uzależnione jest od uprzedniego uiszczenia opłaty. Taki stan rzeczy wymaga zarówno ustalenia kwoty opłaty, jak i wystosowania wezwania do jej uiszczenia.
Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu.
W niniejszej sprawie strona w jednym piśmie z dnia 7 października 2014 r. zaskarżyła 10 decyzji organu podatkowego. W istocie wniosła zatem 10 identycznych skarg. Tymczasem, zgodnie z art. 57 § 2 p.p.s.a., skargi mogą być wniesione w jednym piśmie w przypadku wskazanym w art. 51 p.p.s.a., a mianowicie, kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności albo bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Sytuacja taka nie występuje, gdy jedna strona skarży wiele decyzji. Pomimo zatem pewnej jednorodności zaskarżonych decyzji słusznie rozdzielono wniesione skargi.
Konsekwencją tego było skierowanie w każdej z rozdzielonych spraw zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. W zarządzeniu prawidłowo przyjęto wpis w kwocie 100 zł. W podstawie prawnej zaskarżonego zarządzenia wskazano § 1 pkt 1 rozporządzenia. Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, tj. zaskarżenie decyzji wydanej w przedmiocie ustalenia stronie wymiaru podatku do nieruchomości za 2012 r. w kwocie 28 zł, uznać należało, że wpis został określony we właściwej wysokości.
W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 oraz 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.