Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 24/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił S.S. przyznania prawa pomocy.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, iż wnioskiem z dnia 12 grudnia 2008 r. skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, ewentualnie o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach złożonego przez wnioskodawcę oraz dodatkowych oświadczeń i dowodów źródłowych (rachunku zysków i strat za 2008 r., odpisów NIP-1 oraz wyciągów z rachunku bankowego) ustalono, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z bezrobotną małżonką oraz dwójką dzieci. Źródłem utrzymania rodziny jest działalność gospodarcza prowadzona przez wnioskodawcę, z której łączny zysk brutto za 2008 r. wyniósł 1.974.815,94 zł. Na wnioskodawcę zarejestrowanych jest pięć pojazdów mechanicznych (Fiat Punto rok produkcji 2007, Fiat Bravo rok produkcji 2007, Fiat Panda rok produkcji 2007, lveco rok produkcji 1996, Mercedes Actros), których łączna aktualna wartość wynosi 80.000 zł, na jego rachunku bankowym na dzień 31 grudnia 2008 r. znajdowały się środki pieniężne w wysokości 346.632,46 zł. Skarżący podał także, że nie posiada zadłużenia w bankach, urzędach skarbowych ani w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, jego zobowiązania wobec kontrahentów wynoszą 60.800 zł, względem niego jak i jego małżonki nie toczą się żadne postępowania egzekucyjne. Majątek małżonków stanowi dom o powierzchni 120 m-, którego miesięczny koszt utrzymania (opłaty za energię, gaz, ogrzewanie, inne) wynosi 1.000 zł.
Oceniając zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) skonstatował, że nie zachodzą okoliczności, które by uzasadniały przyznanie prawa pomocy. W ocenie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, iż uiszczenie pełnych kosztów postępowania spowoduje uszczerbek utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny.
W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, ewentualnie o jego zmianę poprzez przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zarzucił naruszenie prawa materialnego, w szczególności art.246 § 1 p.p.s.a., poprzez brak przyznania prawa pomocy w niniejszej sprawie pomimo wystąpienia przesłanek ustawowych oraz rozbieżność między ustaleniami Sądu, a rzeczywistym stanem rzeczy.
Pełnomocnik skarżącego wywodził w zażaleniu, że Sąd pierwszej instancji błędnie ocenił sytuację finansową w jakiej znalazł się skarżący. Działalność gospodarcza prowadzona przez skarżącego została dotknięta kryzysem gospodarczym - nie uzyskuje on obecnie dochodów, nie ma stałego zajęcia, a jego działalność przynosi straty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył i orzekł, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd przyzna osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wszechstronnie i wyczerpująco odniósł się do przytoczonych we wniosku okoliczności i do materiału dowodowego zebranego w sprawie. W analizowanej sprawie Sąd pierwszej instancji nie przychylił się do wniosku skarżącego, uznając, że jest ona w stanie ponieść koszty sądowe. Argumentacja oraz analiza sytuacji finansowej i rodzinnej strony przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jest prawidłowa. Słusznie ocenił Sąd pierwszej instancji, że środki pieniężne, którymi dysponuje skarżący wielokrotnie przewyższają koszty postępowania w niniejszej sprawie. Jak wynika z materiału zgromadzonego w aktach sprawy skarżący osiągnął łączny zysk brutto za 2008 r. w wysokości 1.974.815,94 zł, jest posiadaczem pięciu pojazdów mechanicznych o wartości 80.000 zł, a na jego rachunku bankowym na dzień 31 grudnia 2008 r. znajdowały się środki pieniężne w wysokości 346.632,46 zł, nie spłaca żadnych kredytów, jest także współwłaścicielem domu.
Podkreślić także należy, że ciężar dowodu w zakresie ustalenia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywał na skarżącym. Świadczy o tym użycie w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. zwrotu "gdy wykaże". Skarżący wskazuje w zażaleniu, że działalność gospodarcza przez niego prowadzona została dotknięta kryzysem gospodarczym, jednak nie podaje żadnych konkretnych danych, informacji, które potwierdziłyby ten wywód. Twierdzenia skarżącego pozostają także w sprzeczności z materiałem dowodowym zebrany w sprawie.
W świetle zaprezentowanych poglądów stwierdzić należy, że działania Sądu I instancji w niniejszej sprawie były prawidłowe, a wydane orzeczenie pozostaje w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa dotyczącymi przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art.197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.