Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 27 października 2014 r., I SAB/Sz 11/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek J. C. o wyłączenie sędziów I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie od rozpoznania sprawy z jego skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Szczecinie w sprawie I SAB/Sz 14/13 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wskazał, że wniosek skarżącego nie zawiera takiej argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziów wskazanych we wniosku w rozpoznaniu sprawy. W ocenie sądu, wniosek skarżącego nie uzasadnia wyłączenia wszystkich sędziów Wydziału I WSA w Szczecinie, z mocy samego prawa (art. 18 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a.") lub na wniosek (art. 19 P.p.s.a.), od rozpoznania sprawy.
2. W zażaleniu od powyższego postanowienia skarżący zarzucił naruszenie art. 19 P.p.s.a. poprzez dokonanie błędnej oceny stanu faktycznego i przyjęcie, że w niniejszej sprawie nie zaszła okoliczności tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 19 P.p.s.a., wyłączenie sędziego na wniosek strony następuje wówczas, gdy zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Przepis ten łącznie z art. 18 P.p.s.a. ustanawia instytucję wyłączenia sędziego, będącą gwarancją procesową zasady obiektywizmu i bezstronności, a więc gwarancją tego, że rozstrzygnięcie w sprawie zawisłej przed sądem nie będzie determinowane przez osobiste zapatrywania, uprzedzenia lub interesy osoby je wydającej. Stosownie zaś do treści art. 20 P.p.s.a., strona składająca wniosek o wyłączenie sędziego obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny.
W rozpoznawanej sprawie WSA w Szczecinie zasadnie oddalił wniosek skarżącego, gdyż nie uprawdopodobnił on przesłanek wyłączenia sędziego, odwołując się głównie do wydawanych w jego sprawach rozstrzygnięć. Subiektywne przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, nie może być uznane za okoliczność uzasadniającą wyłączenie sędziego. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem. Rozstrzygnięcia te mogą być kwestionowane jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania (por. postanowienie NSA z 29 maja 2012 r., I OZ 368/12).
Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego "wątpliwości co do bezstronności sędziego muszą mieć charakter realny, a nie tylko potencjalny. Nie mogą one wynikać tylko z subiektywnego przekonania strony, ale z istnienia ważnych powodów, które obiektywnie potwierdzają istnienie okoliczności, wskazanych w art. 19 P.p.s.a." (por. postanowienie NSA z 24 lipca 2012 r., I OZ 490/12). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżący, zarówno we wniosku, jak i w zażaleniu, nie przedstawił żadnych obiektywnych okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę uwzględnienia żądania. Za taką okoliczność nie można uznać podnoszonego przez skarżącego argumentu, że "Sąd wraz z Adwokat E. J. dokonują zaocznie samosądu i represji pokrzywdzonego".
Ponadto w dniu 5 września 2014 r. sędziowie WSA: Joanna Wojciechowska, Kazimierz Maczewski, Marzena Kowalewska, Anna Sokołowska, Nadzieja Kaczarczyk-Gawęcka, Elżbieta Woźniak, Alicja Polańska i Ewa Wojtysiak złożyli do akt sprawy oświadczenia z których wynika, że ze skarżącym nie pozostają w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu przepisów art. 18 i art. 19 P.p.s.a., z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do ich bezstronności przy orzekaniu w tej sprawie. Z oświadczeń tych jednoznacznie wynika, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju w odniesieniu do ww. sędziów, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w sprawie. Skarżący nie podważył skutecznie wiarygodności tych oświadczeń, wobec czego, jakkolwiek nie przesądza ono o kierunku rozstrzygnięcia, stanowi istotny argument za oddaleniem wniosku.
W konsekwencji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że w sprawie nie zaistniały przesłanki wyłączenia sędziego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.