Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia P.S. (skarżący) jest zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 6 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 232/17, w którym wezwano go do uiszczenia wpisu w kwocie 100,00 zł od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2016 r., w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - dalej: rozporządzenie. W zażaleniu na to zarządzenie skarżący zarzucił, że Sąd nie wykazał w zarządzeniu wartości przedmiotu sporu, od której zgodnie z ustawą wylicza się wpis sądowy. Wniósł o ujawnienie przedmiotu sporu i zgodnie z tą wartością wyliczenie wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Pojęcie opłat sądowych, będące jednym z elementów kosztów sądowych (art. 211 p.p.s.a.), obejmuje wpis oraz opłatę kancelaryjną. Zgodnie z art. 230 p.p.s.a., wpis pobiera się od pism wszczynających postępowanie przed sądem danej instancji, takich jak skarga, skarga kasacyjna, zażalenie i skarga o wznowienie postępowania. Wpis może mieć charakter stosunkowy, gdy jego wysokość obliczana jest według procentowego wskaźnika w zależności od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, lub stały, gdy jego wysokość odzwierciedla określona kwota, zróżnicowana w zależności od przedmiotu zaskarżonego aktu albo rodzaju czynności, która ma zostać podjęta przez sąd (zob. S. Babiarz, P. Zaborniak, Wpis stały i wpis stosunkowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, PS 2005, nr 5, s. 154 i n.).
Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2016 r., w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. Oznacza to, że skarżący wnosząc skargę nie kwestionuje konkretnej należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, lecz nie zgadza się z postanowieniem organu uznającym jako nieuzasadnione podniesione przez niego zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym. Należny w rozpoznawanej sprawie wpis ma zatem charakter opłaty stałej, zaś podstawą prawną ustalenia kwoty należnego wpisu jest wskazany w zaskarżonym zarządzeniu § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Przepis ten stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym 100 zł. Objęte zażaleniem zarządzenie nie narusza zatem prawa.
Zarzuty skarżącego, że Sąd nie wykazał w zarządzeniu wartości przedmiotu sporu oraz żądanie wskazania przez Sąd wartości przedmiotu sporu i tym samym wyliczenia wysokości wpisu stosunkowego w rozpoznawanej sprawie, były więc pozbawione uzasadnionych podstaw prawnych oraz podlegały oddaleniu, gdyż wpis od skargi w rozpoznawanej sprawie ma charakter opłaty stałej, jego wysokość nie jest uzależniona od wysokości wartości przedmiotu zaskarżenia, która w niniejszej sprawie nie występuje. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 i § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.