Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 marca 2008 r. (sygn. akt I SA/Bd 42/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę P. P.-H. "K." – Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S., zwanej dalej w skrócie "Spółką", na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 11 grudnia 2007 r., pozostawiające bez rozpoznania odwołanie Spółki w sprawie rozłożenia na raty zaległości podatkowej. Przyczyną odrzucenia skargi było nieuiszczenia wpisu i nieprzedstawienie dokumentu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby uprawienie do reprezentacji spółki (art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.").
Dnia 21 marca 2008 r. Spółka nadała w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, uiszczając wpis i dołączając stosowne dokumenty z Krajowego Rejestru Sądowego. W uzasadnieniu podała, że dopiero dnia 6 marca 2008 r. otrzymała zawiadomienie o wpisie spółki do Rejestru, a dnia 7 marca 2008 r. odpis z tego Rejestru. Jednocześnie stwierdziła, że w okresie wcześniejszym nie miała prawa do uiszczenia wpisu sądowego.
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Skoro bowiem przeszkoda do uiszczenia wpisu i nadesłania dokumentów z Krajowego Rejestru Sądowego ustała dnia 7 marca 2008 r., to wniosek o przywrócenie terminu należało złożyć najpóźniej w dniu 14 marca 2008 r. (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Tymczasem wniosek ten nadano w urzędzie pocztowym dopiero dnia 21 marca 2008 r.
Od tego postanowienia Spółka wniosła zażalenie, w którym Prezes Zarządu W. S. stwierdził, że w czasie, w którym otrzymał dokumenty z Krajowego Rejestru Sądowego, dość poważnie zachorował na grypę i nie opuszczał łóżka przez blisko 10 dni. Dodał ponadto, że Sąd niesłusznie stwierdził, że skarżący nie wykazał, iż nieuzupełnienie braków skargi nastąpiło bez jego winy. Przytoczył również poglądy doktryny na temat kryteriów oceny winy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Autor zażalenia najwyraźniej nie odróżnia oddalenia wniosku o przywrócenie terminu od odrzucenia tego wniosku. W pierwszym wypadku przesłanką takiego rozstrzygnięcia jest istotnie kwestia winy w niezachowaniu terminu. W drugim, Sąd w ogóle nie bada kwestii winy, tylko stwierdza, że sam wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie 7 dniowego terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a. Ten drugi wypadek zaistniał w rozpatrywanej sprawie. Wbrew twierdzeniom zażalenia, Sąd nie zarzucił wnioskodawcy niewykazania braku winy w opóźnionym uiszczeniu wpisu i spóźnionym nadesłaniu dokumentów, lecz ograniczył się do stwierdzenia, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero dnia 21 marca 2008 r., czyli tydzień po upływie terminu do jego złożenia.
Autor zażalenia nie kwestionował ustalonych przez Sąd faktów, w tym zwłaszcza dat wskazanych w postanowieniu. Skoro nadto rozstrzygnięcie Sądu było zgodne z treścią art. 88 p.p.s.a., zażalenie podlegało oddaleniu.
W toku postępowania zażaleniowego nie podlegają badaniu przyczyny opóźnionego złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Jeżeli wnioskodawca twierdzi, że opóźnienie było spowodowane chorobą i przez niego niezawinione, to może jeszcze w ciągu 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków skargi. We wniosku takim nie wystarczy jednak uprawdopodobnić obłożnej choroby, ale trzeba nadto uprawdopodobnić, że choroba uniemożliwiała napisanie i nadanie na poczcie wspomnianego wniosku.
Na obecnym etapie rozpatrywania sprawy istotny był jedynie fakt spóźnionego nadania wniosku, co uzasadniało oddalenie zażalenia na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.