Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt. IIISA/Wa 642/09, zastępca Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 – dalej: rozporządzenie), wezwał H.L. i E.L. (dalej: skarżący) do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 zł.
Skarżący pismem z dnia 25 kwietnia 2009 r. (uzupełnionym pismem z dnia 12 maja 2009 r.) wnieśli zażalenie na wskazane powyżej zarządzenie zastępcy Przewodniczącej Wydziału III, w którym poprosili o zmianę wysokości wpisu, ograniczając go do 100,00 zł. ze względu na tożsamość spraw oraz na fakt, iż w 2007 r. wpis ten wynosił 100,00 zł. Ponadto podnieśli, iż obecne postępowanie dotyczy zwrotu niesłusznie pobranego podatku za 5 lat wstecz.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie skarżących nie zasługuje na uwzględnienie.
W sprawie niniejszej należy uznać, iż istniała podstawa wezwania skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest obciążenie kosztami sądowymi (tj. opłatami sądowymi, takimi jak wpis i opłata kancelaryjna) podmiot, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). W myśl przepisu art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami takimi są przede wszystkim skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Jednocześnie w art. 231 p.p.s.a., wyrażono zasadę, w myśl której, w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne należy pobierać opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego, a w pozostałych – wpisu stałego.
Skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania podatkowego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w zakresie podatku od nieruchomości za 2002 r. Zatem słusznie Sąd przyjął, iż przedmiot skargi należy zakwalifikować do kategorii spraw, od których pobiera się wpis stały w wysokości 200,00 zł.
Zgodnie bowiem z § 2 ust. 5 rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł.
Stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie chcąc nadać bieg skardze był zobowiązany do wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi.
Zgodnie bowiem z art. 220 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (§ 1). W takiej sytuacji przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (§ 3).
Ustosunkowując się natomiast do argumentacji skarżących, należy wskazać, iż wpis należy pobrać od każdej wnoszonej skargi, której granice są zakreślone przez przedmiot postępowania. Zatem w sytuacji, gdy organ podatkowy wydał kilka osobnych decyzji za poszczególne lata podatkowe, to wyznaczył w ten sposób również ilość skarg, które należy wnieść do sądu administracyjnego.
Sąd nie mógł także wezwać do uiszczenia wpisu w kwocie niższej, ponieważ nie przewidują tego przepisy rozporządzenia.
Natomiast, jeśli skarżący nie mogą ponieść ciężaru uiszczenia wpisu ze względu na ilość spraw oraz złą sytuację materialną mogą wystąpić do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, w trybie art. 243 i nast. p.p.s.a.
Wobec powyższego należy uznać, iż zastępca Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie słusznie wezwał skarżących do uiszczenia wpisu od skargi.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184, w związku z art. 197 par. 1 i 2 p.p.s.a. i w związku z art. 198 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.