Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 884/17, Wojewódzki Sąd w Krakowie (dalej: "WSA") odrzucił skargę I. K. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie (dalej: "SKO") z dnia 29 maja 2017 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego. Podstawą prawną powyższego rozstrzygnięcia był art. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").
Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy WSA podał, że Skarżąca wniosła do WSA skargę na decyzję SKO z dnia 29 maja 2017 r., w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2017.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 sierpnia 2017 r., pismem z dnia 4 września 2017 r., wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona Skarżącej w dniu 25 września 2017 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, znajdującym się w aktach sprawy. Termin na dokonanie czynności upływał w dniu 2 października 2017 r., jednakże brak formalny skargi w zakresie podania wartości przedmiotu zaskarżenia nie został usunięty przez Skarżącą.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA wskazał, że Skarżąca pomimo iż została prawidłowo wezwana i pouczona o skutkach niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia, nie dopełniła w wyznaczonym terminie obowiązku, o którym mowa w przepisach p.p.s.a. Skoro przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona Skarżącej w dniu 25 września 2017 r., to siedmiodniowy termin na dokonanie czynności upłynął bezskutecznie w dniu 2 października 2017 r.
Pismem z dnia 8 stycznia 2017 r. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Jak stanowi art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Nie może budzić wątpliwości, że sprawa, w której wydano zaskarżone postanowienie, dotyczy należności pieniężnej, tj. łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2017. W konsekwencji do nadania jej dalszego biegu niezbędna była informacja o wartości przedmiotu zaskarżenia.
Skarżąca, pomimo prawidłowo skierowanego do niej wezwania o podanie wartości przedmiotu sporu, nie uczyniła tego w zakreślonym w wezwaniu terminie. Stanowiło to istotny brak skargi, który uniemożliwił nadanie skardze właściwego biegu. Brak podania wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze uniemożliwił rozpoznanie niniejszej sprawy, nie pozwolił bowiem na obliczenie wpisu sądowego, a czynności tej nie mógł za Skarżąca przejąć i dokonać WSA.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.