Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 24 kwietnia 2009 r., I SA/Bd 752/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił zażalenie R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 16 września 2008 r., odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z 16 sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
2. W uzasadnieniu sąd wskazał, że postanowieniem z 16 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 11 lutego 2008 r.
Na postanowienie to skarżący wniósł zażalenie. Jednocześnie pismem z 27 września 2008 r. uzupełnionym pismem z 21 października 2008 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 29 listopada 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił wniosek wskazując że postanowieniem z 14 kwietnia 2008 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy, ustanawiając adwokata i oddalając wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
3. Zarządzeniem z 19 marca 2009 r. przewodniczący wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od złożonego zażalenia pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego 24 marca 2009 r. i do dnia wydania postanowienia wpis nie został uiszczony.
4. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy mając na uwadze treść art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz art. 219 § 1 i 220 § 1 p.p.s.a. wskazał, że skoro R. M. mimo wezwania nie uiścił wpisu sądowego od złożonego zażalenia oraz z uwagi na oddalenie wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych to wniesione zażalenie podlegało odrzuceniu.
5. W zażaleniu skarżący zaskarżył powyższe postanowienie. W obszernych wywodach uzasadnienia skarżący wskazał miedzy innymi na okoliczności faktyczne sprawy, toczące się postępowania przed prokuraturą oraz podniósł zarzuty dotyczące fałszerstwa dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
6. Zażalenie jako bezzasadne podlega oddaleniu. Jak wynika z treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z § 2 pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Strona, która wnosi środek zaskarżenia do sądu administracyjnego, jest na podstawie art. 219 § 1 p.p.s.a. obowiązana do uiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Jednakże, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że w niniejszej sprawie zarządzeniem z 19 marca 2009 r. przewodniczący wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od złożonego zażalenia pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego 24 marca 2009 r., i do chwili wydania zaskarżonego zażaleniem postanowienia sądu pierwszej instancji nie zostało ono wykonane przez uiszczenie wpisu. Przeprowadzone zaś postępowanie w zakresie przyznania skarżącemu prawa pomocy, zakończyło się oddaleniem wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Dlatego zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego słusznie sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie skarżącego z powodu nie uiszczenia wpisu.
Odnosząc się natomiast do podnoszonych w zażaleniu argumentów dotyczących zaskarżonych decyzji organów podatkowych, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że dotyczą one merytorycznego aspektu sprawy, a nie okoliczności związanych z nieuiszczeniem wpisu od zażalenia. Rozpoznając bowiem postępowanie wpadkowe Naczelny Sąd Administracyjny nie może się odnosić do kwestii związanych z merytoryczną kontrolą zaskarżonych w sprawie decyzji.
Z przytoczonych względów zażalenie należało oddalić na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.