Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II FZ 223/08

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Bogusław Gruszczyński
Rozpoznanie
w dniu 12 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 sierpnia 2007 r., sygn. akt I SA/Kr 403/05, odrzucające skargę kasacyjną M. B.
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 listopada 2006 r., sygn. akt I SA/Kr 403/05, w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2007 r. (sygn. akt I SA/Kr 403/05) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną M. B. od wyroku tegoż Sądu z dnia 24 listopada 2006 r. Przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej był fakt sporządzenia jej przez stronę, a nie przez jedną z osób wymienionych w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a". Jako podstawę prawną postanowienia powołano art. 178 p.p.s.a.

Zażalenie na to postanowienie wniósł w imieniu strony pełnomocnik – radca prawny – wyznaczony w trybie przepisów o prawie pomocy. W uzasadnieniu stwierdził, że nie kwestionuje oczywistych przepisów prawnych, natomiast zwrócił uwagę, że skarżący jest z wykształcenia kierowcą i nie posiada najmniejszej wiedzy prawniczej. Intencją skarżącego było zachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż wniosek o prawo pomocy, złożony dwa dni przed upływem terminu, a mianowicie w dniu 15 lutego 2007 r., nie został jeszcze w tym momencie rozpoznany. Postanowienie o ustanowieniu dla skarżącego radcy prawnego z dnia 28 marca 2007 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Krakowie otrzymała dopiero 28 maja 2007 r.

W konsekwencji pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika, spełniającego wymogi przewidziane w art. 175 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest bezzasadne. Nie można uchylić postanowienia, które, jak przyznano w zażaleniu, wydano w oparciu o oczywiste przepisy prawa. Wobec obowiązywania tzw. przymusu adwokackiego, wynikającego z art. 175 p.p.s.a., skarga sporządzona przez osobę niewymienioną w tym przepisie, podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna (art. 178 p.ps.a.). Odrzucając ją, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył żadnego z przepisów prawa.

Zawarty w zażaleniu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika, ustanowionego po terminie do jej złożenia, podlegał rozpoznaniu przez Sąd pierwszej instancji. Na postanowienie tego Sądu służy odrębne zażalenie.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.