Uzasadnienie
- 1. Zarządzeniem z 7 lutego 2008 r., I SO/Po 1/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pozostawił pismo A. C. bez rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca pismem z 12 grudnia 2007 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 12 października 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zagości w podatku od nieruchomości za lata 2006 -2007 r. Zarządzeniem z 22 stycznia 2008 r. wezwano podatniczkę do uzupełnienia w terminie 7 dni wniosku i przywrócenie terminu do wniesienia skargi przez nadesłanie w dwóch egzemplarzach za pośrednictwem SKO w K. skargi na powyższą decyzję - pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Skarżąca w odpowiedzi z 30 stycznia 2008 r. ponownie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, przy czym nie uzupełniła wskazanych w zarządzeniu braków formalnych pisma. Z tego też powodu sąd pierwszej instancji na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a) pozostawił pismo bez rozpoznania.
- 2. W zażaleniu na powyższe zarządzenie podatniczka wniosła o jego uchylenie ponieważ jest ono dla niej krzywdzące.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z treści art. 49 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Przewodniczący, wzywając stronę do uzupełnienia lub poprawienia pisma, musi: wskazać dokładnie, jakie braki strona ma uzupełnić, zakreślić siedmiodniowy termin na ich uzupełnienie oraz wyraźnie określić rygor niezachowania terminu. Wezwanie do uzupełnienia braków pisma powinno być tak jasne i niedwuznaczne, by u strony, do której zostało skierowane nie powstała wątpliwość co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści.
Ponadto należy wskazać, że niedopełnienie przez wnoszącego o przywrócenie terminu niedokonanej w terminie czynności procesowej, polegające na niedołączeniu do składanego wniosku pisma procesowego w postaci skargi, należy traktować jako brak formalny, podlegający - na zarządzenie przewodniczącego - usunięciu w ramach tzw. postanowienia naprawczego, przewidzianego w art. 49 p.p.s.a. Słusznie zatem sąd pierwszej instancji wezwał podatniczkę do uzupełnienia wniosku. W skierowanym natomiast do niej wezwaniu do uzupełniania braków wniosku o przywrócenie terminu sąd wyraźnie wezwał skarżącą do nadesłania dwóch egzemplarzy skargi na decyzję SKO, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Skarżąca na wezwanie sądu, za pośrednictwem organu podatkowego, nadesłała ponownie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji pozostawiając wniosek skarżącej bez rozpoznania postąpił prawidłowo. Podatniczka nie uzupełniła bowiem wskazanego przez sąd pierwszej instancji braku wniosku. Bez znaczenia pozostaje nadesłanie przez nią skargi w późniejszym okresie, przekroczony został bowiem termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.