Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu stosunkowego od skargi w wysokości 1.500 zł na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") oraz § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm. dalej: "rozp. R.M.").
Skarżący nie zgodził się z zarządzeniem i wniósł o jego uchylenie twierdząc, że skarga podlegała wpisowi stałemu w wysokości 500 zł zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozp. R.M. ponieważ przedmiotem sporu nie jest należność pieniężna lecz kwestia formy regulowania należności podatkowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest zasadne.
O rodzaju wpisu sądowego decyduje w zasadzie charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a dokładnie to, czy przedmiot skargi - a więc rozstrzygnięcie organu - wiąże się bezpośrednio z określonymi świadczeniami pieniężnymi. W takiej bowiem sytuacji, zgodnie z art. 231 zd. pierwsze p.p.s.a. powinien zostać pobrany wpis stosunkowy. Natomiast, gdy skarga nie dotyczy aktu powiązanego z należnością pieniężną, należy pobrać wpis stały (art. 231 zd. drugie p.p.s.a.). Ów bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (post. NSA z 22 grudnia 2008 r. I FZ 505/08 LEX 564250).
Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy jest decyzja określająca wysokość zaliczek na podatek dochodowy. Decyzją tą nie określano ani nie ustalano zobowiązania podatkowego, lecz za podstawę określenia wysokości zaliczek przyjęto podatek zadeklarowany przez podatnika. Z decyzji tej nie wynikało zatem zobowiązanie podatkowe, lecz jedynie odmienny od przyjętego przez podatnika tryb rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych, będący konsekwencją stwierdzonych przez organ uchybień podatnika przy wyborze formy opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Tym samym nie można uznać, by przedmiotem skargi na decyzję określającą wysokość zaliczek od prawidłowo zadeklarowanego podatku dochodowego od osób fizycznych były należności pieniężne w rozumieniu art. 231 p.p.s.a. Sprzeczne z tym przepisem było zatem wezwanie do uiszczenia wpisu stosunkowego na podstawie § 1 pkt 3 rozp. R.M. W efekcie zaskarżone zarządzenie podlegało uchyleniu (art. 185 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.).