Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 14 września 2015 roku Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w sprawie o sygn. akt
I SA/Gd 1040/15,ze skargi V. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 12 lutego 2015 roku nr [...], wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 732,00 zł.
Na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) oraz § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2003.221.2193 ze zm.), Przewodniczący Wydziału I WSA w Gdańsku wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 732,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu przedmiotowego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Dnia 13 października 2015 roku Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zażalenie na przedmiotowe zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie oraz o orzeczenie o wysokości wpisu od skargi lub przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Gdańsku – odnoście ustalenia wysokości wpisu od skargi. Skarżąca przedmiotowemu zarządzeniu zarzuciła naruszenie: (1) art. 45 i 78 Konstytucji RP w zakresie prawa obywatela do Sądu; (2) § 1 pkt 2 powołanego powyżej rozporządzenia Rady Ministrów – poprzez jego zastosowanie; (3) § 2 pkt 2 powołanego powyżej rozporządzenia Rady Ministrów, poprzez jego niezastosowanie w związku z art. 3 p.p.s.a. i art. 1 § 2 p.u.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie sądowoadministracyjne, na stronie wnoszącej ciąży obowiązek uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). Wpis może być stosunkowy albo stały. Zgodnie z art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
Zgodnie z art. 231 p.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość wpisów sądowych została określona w wydanym na podstawie art. 233 p.p.s.a. rozporządzeniu RM. Biorąc powyższe pod uwagę, należy przypomnieć, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 rok. Sprawa ta nie została zaliczona do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Oznacza to, że na Skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej w sprawie. Skoro zatem Skarżąca jest zobowiązany do uiszczenia wpisu, to konieczne stało się ustalenie jego wysokości. W wydanym zarządzeniu prawidłowo, w ocenie Sądu odwoławczego, ustalono, że zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia RM, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. W niniejszej sprawie W tym wypadku nie budzi wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna określona w decyzji podatkowej od nieruchomości, a skarga powinna zostać opłacona wpisem stosunkowym.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Skarżąca wyraźnie twierdzi, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 24 393,00 zł. Zatem zasadnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi w sprawie 24 393,00 zł i to ta kwota była podstawą obliczenia wysokości wpisu stosunkowego. W konsekwencji, w sprawie znajdował zastosowanie § 1 pkt 2 rozporządzenia RM.
Podsumowując, należy stwierdzić, że zażalenie nie jest zasadne, bowiem zarządzenie o wezwaniu Skarżącego do uiszczenia wpisu odpowiada prawu. Wskazano w nim podstawę prawną, prawidłową wysokość należnego wpisu, jak również rygor na wypadek jego nieuiszczenia w siedmiodniowym terminie.
W konsekwencji wobec braku podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.