Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 606/09, wydanym na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek A. W. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z 6 lipca 2009 r., Nr [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2007 r.
Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że skarżący skargę na decyzję SKO, doręczoną mu 13 lipca 2009 r., wniósł do WSA w Lublinie 13 sierpnia tego roku, zatem następnego dnia po upływie terminu do dokonania tej czynności.
Postanowieniem z 7 października 2009 r. WSA skargę odrzucił jako wniesioną po terminie. Postanowienie zostało adresatowi doręczone 19 października.
6 listopada A. W. złożył za pośrednictwem SKO w C. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
WSA w pierwszej kolejności dokonał oceny, czy skarżący swój wniosek złożył w terminie.
Z jego treści wynikało, że przyczyną uchybienia terminu do złożenia skargi było nagłe pogorszenie się stanu zdrowia matki w nocy z 10 na 11 sierpnia, powodując konieczność roztoczenia nad nią szczególnej opieki.
Stan matki uległ poprawie 12 sierpnia, a następnego dnia została złożona skarga. Sąd przyjął, że datą ustania przyczyny uchybienia terminu był 13 sierpnia. Wobec tego skarżący winien w terminie 7 dniowym od tej daty złożyć wniosek o przywrócenie terminu.
Wniosek, jak wskazano wyżej, został złożony dopiero 6 listopada, czyli po upływie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tej przyczyny wniosek jako spóźniony podlegał odrzuceniu.
W zażaleniu na postanowienie A. W. wniósł o jego uchylenie.
Potwierdził okoliczności, które spowodowały uchybienie terminowi do złożenia skargi odnoszące się do stanu zdrowia matki i fakt złożenia skargi 13 sierpnia; wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia napisał dopiero 4 listopada.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje
Zażalenie nie miało uzasadnionych podstaw.
Zgodnie z art. 85 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna."
W tym stanie prawnym złożenie skargi na akt administracyjny następnego dnia po upływie terminu do jej wniesienia nie mogło wywołać oczekiwanego przez stronę skarżącą skutku w postaci jej merytorycznego rozpoznania przez Sąd.
Ponieważ przyczyny uchybień terminom procesowym mogą być różne, w tym niezależne od strony, kolejny przepis – art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że "Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek (podkr. NSA) postanowi o przywróceniu terminu..."
Powyższe oznacza, że jeżeli strona uprawdopodobni brak winy w uchybieniu terminu, sąd ma obowiązek jego przywrócenia.
Tyle tylko, że "Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu" – art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżący wniósł skargę 13 sierpnia, wyjaśniając, że stan zdrowia matki ustabilizował się na tyle, że mógł tej czynności dokonać.
Zatem z dniem 13 sierpnia ustała przyczyna uniemożliwiająca mu dopełnienie czynności procesowej, dla której zakreślony był termin – wniesienia skargi na decyzję SKO. W ciągu 7 dni od tej daty skarżący powinien złożyć wniosek o przywrócenie uchybionego terminu.
Spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci (ma obowiązek odrzucić) na posiedzeniu niejawnym (art. 88 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Tak też uczynił Wojewódzki Sąd Administracyjny w kwestionowanym postanowieniu.
Autor zażalenia odwołuje się do nieznajomości zasad regulujących postępowanie sądowoadministracyjne. Pomija natomiast okoliczność, że w skarżonej decyzji SKO został poinformowany o możliwości i terminie złożenia skargi. Skoro skargę składał już po terminie, nie było przeszkód w zasięgnięciu, nawet telefonicznym w Sądzie, czy za pośrednictwem Internetu, informacji na temat możliwości uniknięcia konsekwencji uchybienia terminowi.
Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.