Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 11 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 22 września 2015 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku. W uzasadnieniu wywiedziono, że pełnomocnik Skarżącego, mimo wezwania, nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wykazanie uprawnienia do występowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym w charakterze pełnomocnika strony.
Wezwanie adresowane do pełnomocnika strony skarżącej zostało odebrane w dniu 5 stycznia 2016 r., a zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 12 stycznia 2016 r. W zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony, zatem skarga podlegała odrzuceniu.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) poprzez jego błędne zastosowanie, podczas gdy skarga o nie zawierała braków formalnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie, jako wniesione po upływie terminu, podlegało odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Natomiast w myśl art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu uznaje się na mocy art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie go w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym.
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, wskazać należy, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 11 lutego 2016 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 25 lutego 2016 r. Siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upłynął zatem w 3 marca 2016 r. Strona skarżąca w dniu 1 marca 2016 r. złożyła zażalenie w placówce Impost S.A. Pismo do Sądu wpłynęło jednak dopiero 4 marca 2016 r., a więc po terminie. Zgodnie zaś z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 października 2015 r., I OPS 1/15, oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego, w sprawie sądowoadministracyjnej, w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie.
W związku z tym, nie można było uwzględnić daty nadania przez Skarżącego zażalenia, tak jak w przypadku korzystania z usług operatora publicznego – Poczta Polska S.A. Należało zatem za datę wniesienia zażalenia przyjąć datę wpływu pisma do Sądu - 4 marca 2016 r. Zażalenie wniesione w tej dacie musi zaś zostać uznane za spóźnione i z mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. podlega odrzuceniu.