Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 października 2017 r., sygn. akt: I SA/Gd 1164/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę W.P. (skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 24 maja 2017 r., w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 sierpnia 2017 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od jego doręczenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona stronie w dniu 8 września 2017 r. Sąd wskazał, że zakreślony termin upłynął bezskutecznie, gdyż należny wpis od skargi nie został uiszczony przez skarżącego. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - dalej p.p.s.a. W myśl tego przepisu skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie zaskarżył je w całości i wniósł o jego uchylenie. Podniósł, że wniósł skargę w terminie oraz że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie oraz rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.).
Z kolei skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że skarżący został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 sierpnia 2017 roku do uiszczenia należnego wpisu od skargi w wysokości 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona stronie w dniu 8 września 2017 r., a wpis od skargi w wyznaczonym terminie nie został uiszczony. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji prawidłowo postanowił o odrzuceniu skargi jako pisma od którego mimo wezwania, nie uiszczono należnej opłaty oraz prawidłowo wskazał na art. 220 § 3 p.p.s.a. jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia.
Odnosząc się z kolei do argumentacji skarżącego, że nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny, należy wskazać, że w świetle przedstawionej powyżej regulacji art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., pozostaje ona bez znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Ponadto z akt sprawy nie wynika, by skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi. O prawie złożenia wniosku skarżący został prawidłowo pouczony w punkcie 4 wezwania do uiszczenia wpisu od skargi będącego wykonaniem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 sierpnia 2017r.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, że zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.