Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 1364/15, ze skargi O. R., na podstawie art. 178 oaz art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) odrzucił zażalenie O. R., złożone do Sądu dnia 8 marca 2016 roku od postanowienia z dnia 18 lutego 2016 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uzasadniając postanowienie z dnia 14 marca 2016 roku wskazał, że Skarżąca pismem datowanym na dzień 17 listopada 2015 roku złożyła skargę na postanowienie SKO z dnia 13 listopada 2015 roku w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że przedmiot ten jest wyłączony spod kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a, podkreślając, że w związku z tym sąd administracyjny nie może prowadzić postępowania w zakresie żądanym przez Skarżącą i orzekać w nim co do istoty sprawy – na podstawie czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2015 roku odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Skarżąca od postanowienia Sądu z dnia 21 grudnia 2015 roku wniosła samodzielnie sporządzoną skargę kasacyjną, zatytułowaną "Zażalenie na złe zarządzenie się sędziego prowadzącego posiedzenie niejawne". Sąd pierwszej instancji stwierdzając uchybienie wynikające ze sporządzenia skargi kasacyjnej z pominięciem profesjonalnego pełnomocnika, zgodni z treścią przepisów art. 175 oraz art. 178 p.p.s.a. – odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną postanowieniem z dnia 18 lutego 2016 roku.
Dnia 8 marca 2016 roku, Skarżąca samodzielnie sporządziła i złożyła zażalenie na postanowienie z dnia 18 lutego 2016 roku, zatytułowane "Zażalenie na złe zarządzenie się sędziego prowadzącego posiedzenie niejawne. W uzasadnieniu tego zażalenia Skarżąca wniosła o rozpatrzenie jej sprawy w przedmiocie postanowienia w spawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym na rozprawie oraz wskazała, że jej wcześniejsze zażalenie nie stanowiło skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 14 marca 2016 roku WSA w Szczecinie odrzuciło powyższe zażalenie wskazując, że zgodnie z przepisami art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. "Zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego".
Od powyższego postanowienia, Skarżąca samodzielnie sporządziła i złożyła dnia 25 marca 2016 roku zażalenie do WSA w Szczecinie. Zarządzeniem z dnia 29 marca 2016 roku Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, na podstawie § 2 ust. 1 pk7 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2003.221.2193 ze zm.) ustalił wpis sądowy od zażalenia na postanowienie z dnia 14 marca 2016 roku w kwocie 100 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 marca 2016 roku, Sąd wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu Skarżąca odebrała w dniu 1 kwietnia 2016 roku.
W związku z powyższym Skarżąca wniosła do Sądu pierwszej instancji w dniu 6 kwietnia 2016 roku zażalenie zatytułowane: "Zażalenie na złe zarządzenie się sędziego przewodniczącego posiedzenia niejawnego. W uzasadnieniu Skarżąca podniosła, że w jej opinii zażalenie to powinno być wolne od opłat.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania o sygn. akt II FZ 243/16, toczącym się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 marca 2016 roku, w przedmiocie wezwania Skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od zażalenia wniesionego do Sądu od postanowienia z dnia 14 marca 2016 roku.
Z zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U.2016.718), wynika, że każdy wnoszący sprawę do Sądu powinien liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów postępowania. Wymóg ponoszenia kosztów postępowania nie stanowi ograniczenia prawa do sądu i jest usprawiedliwiony koniecznością zapewnienia właściwego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości.
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni, pod rygorem – w przypadku zażalenia – jego odrzucenia (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa wskazane wyżej rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 roku. Norma § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych 100 zł.
W ocenie NSA, Przewodniczący Wydziału I WSA w Szczecinie prawidłowo przyjął, że od przedmiotowego zażalenia należy wezwać do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, wynika to bezpośrednio z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oaz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2003.221.2193 ze zm.).
Naczelny Sad Administracyjny podkreśla, że na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Należy także podkreślić, że Skarżąca w piśmie przewodnim do postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 14 marca 2016 roku, została prawidłowo pouczona o jej prawach i obowiązkach, w tym w pkt 4 pisma, że od wniesienia zażalenia pobiera się wpis wynoszący 100 zł.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.