Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 10 listopada 2015 r. C. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce wezwana została do usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi zgodnie z zasadami reprezentacji spółki. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi spowoduje jej odrzucenie. Termin do uzupełnienia braków bezskutecznie upłynął 4 grudnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 7 stycznia 2016 r. odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazano, że strona skarżąca nie wypełniła wezwania Sądu, ponieważ skutek doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nastąpił w dniu 4 grudnia 2015 r., a spółka w wymaganym terminie tj. do 11 grudnia 2015 r. nie usunęła wskazanego w wezwaniu braku.
W zażaleniu z 22 stycznia 2016 r. pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnego w Lublinie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że w sprawie miało miejsce wadliwe doręczenie zastępcze wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jako niezasadne należało oddalić.
Z akt sprawy wynika, że Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych. Wezwanie nie zostało odebrane, a przesyłka została prawidłowo dwukrotnie awizowana, co wynika z adnotacji na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Domniemania tego nie może obalić twierdzenie pełnomocnika strony Skarżącej, że przebywał w siedzibie Spółki w dniu drugiego awizowania przesyłki, potwierdzonego jedynie kserokopią wyciągu z tygodniowej karty godzin pracy.
Ze adnotacji na kopercie znajdującej się w aktach sprawy jednoznacznie wynika że przesyłka została dwukrotnie awizowana przez pocztę, o czym doręczyciel poinformował stronę poprzez pozostawienie awiza w siedzibie adresata. W związku z tym należy domniemywać, że skutek doręczenia przesyłki na zasadzie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), nie został przez pełnomocnika Spółki podważony.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.