Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie o sygnaturze akt I SA/Wr 1924/04, przyznał adwokatowi R. S., pełnomocnikowi Z.J. wynagrodzenie w kwocie 292,80 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 9 listopada 2007 roku, w sprawie o sygnaturze akt I SA/Wr 1924/04, oddalił skargę Z.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 8 listopada 2004 roku w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1995-1997. Pełnomocnik skarżącego podczas rozprawy w dniu 9 listopada 2007 roku oświadczył, iż pomoc prawna z urzędu świadczona przez niego skarżącemu nie została opłacona w całości ani w części. W zaskarżonym postanowieniu Sąd zastosował § 18 ust. 1 pkt 1) lit. "c" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z poz. zm.) oraz na podstawie art. 157 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej u.p.p.s.a. orzekł o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 292,80 zł.
W zażaleniu na powyższe postanowienie R. S. zaskarżył to rozstrzygnięcie zarzucając mu naruszenie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" i lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z poz. zm.). Wskazując na ten zarzut autor zażalenia domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia i przyznania dalszego wynagrodzenia w kwocie 4099,20 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
W ocenie autora zażalenia, sprawa w której został on ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu dotyczyła odmowy umorzenia zaległości podatkowych Z. J. w podatku dochodowym za lata 1995 - 1997 (15.319,20 złotych) wraz z odsetkami za zwłokę (41.354,80 złotych). Tego rodzaju oznaczenie kwotowe, w ocenie autora zażalenia, odpowiada zasadzie ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" wskazanego powyżej rozporządzenia, a nie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia, który zastosował Sąd w zaskarżonym postanowieniu.
Rozpoznając niniejszą sprawę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i wobec tego podlega oddaleniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zasadnie bowiem w zaskarżonym postanowieniu jako podstawę wyliczenia wysokości należnego wynagrodzenia, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej R.S., pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wskazał na § 18 ust. 1 pkt 1) lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku. Sprawą, w której został on bowiem ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu, przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna. Skarga podatnika dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 8 listopada 2004 roku odmawiającej umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1995 - 1997. Spór dotyczył zatem kwestii związanych z odmową umorzenia zaległości podatkowych, a nie ich wysokości.
Z tej przyczyny, niezasadne byłoby, czego niesłusznie domagał się pełnomocnik R. S., zastosowania przy wyliczaniu wysokości jego wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej świadczonej w tej sprawie w ramach pełnomocnictwa ustanowionego z urzędu, § 18 ust. 1 pkt 1) lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku. Przepis ten stanowi bowiem podstawę wyliczenia wysokości stawki minimalnej i tym samym wielkości wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Tymczasem w sprawie, w której pełnomocnikiem z urzędu został R. S., należności pieniężne przedmiotu sporu nie stanowiły.
Sąd pierwszej instancji zasadnie zatem w zaskarżonym postanowieniu zastosował § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia i wyliczył wysokość wynagrodzenia R. S. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej podatnikowi z urzędu na kwotę 292,80 złotych z uwzględnieniem norm wynikających z § 2 ust. 3 rozporządzenia.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 197 § 2 tej ustawy orzekł jak w sentencji.