Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 marca 2017 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 21/17, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 roku, poz. 718) - dalej p.p.s.a., odrzucił skargę G.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 28 listopada 2016 roku w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału z dnia 12 stycznia 2017 r. skarżąca została pisemnie wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. W treści wezwania zakreślono termin na zapłatę wymaganego wpisu od skargi, a także zawarto pouczenie o rygorze odrzucenia skargi, jeśli wpis nie zostanie zapłacony w podanym terminie. Wezwanie w dniu 7 lutego 2017 r. zostało zwrócone sądowi, jako niepodjęte w terminie, po dwukrotnym awizowaniu korespondencji w dniach 20 i 30 stycznia 2017 r. w oddawczej skrzynce pocztowej adresata.
Stosownie więc do treści art. 73 § 1 do § 4 p.p.s.a. skutek doręczenia nastąpił z upływem 14 dni od daty pozostawienia pierwszego awiza. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie, bo wpis od skargi nie został uiszczony. W następstwie tego Sąd postanowił o odrzuceniu skargi. Skarżąca w zażaleniu wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i nadanie skardze biegu. Zarzuciła, że Sąd błędnie uznał, że skarga nie została opłacona. W ocenie skarżącej wpis od skargi został uiszczony w terminie. Do zażalenia załączono dowód uiszczenia wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i należało je oddalić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie prawidłowo bowiem uznał, że skarga w rozpoznawanej sprawie nie została, mimo wezwania, opłacona i w konsekwencji słusznie postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W myśl tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Analiza akt sprawy wskazuje, że zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2017 roku Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał skarżącą do uzupełnienia braku skargi poprzez jej opłacenie wpisem od skargi w wysokości 100,00 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Sąd pouczył skarżącą, że nieopłacenie skargi w powyższym terminie będzie podlegać rygorowi jej odrzucenia. Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono w trybie 73 § 4 p.p.s.a., to jest w trybie zastępczym, stosując fikcję prawną doręczenia przesyłki w dniu 3 lutego 2017 roku, na co wskazał Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a czego skarżąca nie kwestionuje. Oznacza to, że termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 10 lutego 2017 roku. Z akt sprawy wynika, że do tego czasu wpis od skargi w rozpoznawanej sprawie nie został opłacony.
Odnosząc się z kolei do argumentacji skarżącej przedstawionej w zażaleniu, że wpis od skargi został zapłacony, czego potwierdzeniem jest załączony do zażalenia dowód uiszczenia tej opłaty, należy wskazać, że argumentacja ta nie zasługuje na uwzględnienie. Z załączonego do zażalenia dokumentu potwierdzenia uiszczenia wpisu od skargi (karta 25) wynika, że opłata ta została wniesiona w dniu 7 marca 2017 roku, a więc po określonym ustawowo terminie, a ponadto uiszczono ją jako wpis od skargi w sprawie o sygnaturze akt I SA/Lu 204/17, podczas gdy zażalenie w niniejszej sprawie wniesiono od postanowienia o odrzuceniu skargi wydanego w sprawie o sygnaturze akt I SA/Lu 21/17. Dowód uiszczenia wpisu od skargi załączony do zażalenia dotyczy zatem wpisu od innej skargi niż wniesiona w niniejszej sprawie. Wskazując na powyższe należy uznać, że zaskarżone zażaleniem postanowienie Sądu pierwszej instancji nie narusza prawa. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 i § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.