Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2011 roku., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, w sprawie sygn. akt I SA/Lu 91/11 ze skargi L. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 8 lutego 2011 roku o pozostawieniu zażalenia bez rozpatrzenia, pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. W motywach orzeczenia sąd wskazał, że w związku z wniesioną skargą, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lutego 2011 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od tejże skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem z dnia 3 marca 2011 roku wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi, gdyż nie jest w stanie ich ponieść. Z uwagi na fakt, iż wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu (PPF), zarządzeniem z dnia 4 marca 2011 roku skarżący został zobowiązany do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na załączonym urzędowym formularzu PPF, oraz zwrócenia wypełnionego formularza do Sądu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 10 marca 2011 roku. Termin do nadesłania wypełnionego formularza PPF upłynął więc w dniu 17 marca 2011 roku. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał obowiązku nałożonego zarządzeniem z dnia 4 marca 2011 roku.
Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2011 roku sąd I instancji pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. W rozstrzygnięciu argumentował, że zgodnie z art. 252 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Skarżący mimo skierowania do niego stosownego wezwanie nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakreślonym przez sąd terminie, co w ocenie sądu, skutkować musi pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie domagając się jednocześnie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Przedmiotem zażalenia jest rozstrzygnięcie sądu I instancji, w którym pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, z tej przyczyny, że skarżący nie uzupełnił braków wniosku stosownie do wezwania Sądu z dnia 4 marca 2011 roku.
Zgodnie z art. 252 § 1 i § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie prawidłowo, na podstawie art. 252 § 1 i § 2 p.p.s.a. wezwał skarżącego zarządzeniem z dnia 4 marca 2011 roku, doręczonym prawidłowo w dniu 10 marca 2011 roku, do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Prawidłowo także zauważył, że ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął w dniu 17 marca 2011 roku. Ponieważ w zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków zawartego piśmie z dnia 3 marca 2011 roku wniosku o przyznanie prawa pomocy zaistniały podstawy, by na podstawie art. 257 p.p.s.a pozostawić wniosek bez rozpoznania.
Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odpowiada prawu, a zażalenie jako nieuzasadnione podlega oddaleniu. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji
Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 167 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji