Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt. I SA/Łd 1251/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania decyzji.
Sąd wskazał, iż wniosek nie wskazywał okoliczności, wymienionych w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), warunkujących pozytywne jego rozpoznanie. Sąd wskazał również, iż z treści skargi nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się dla skarżącej z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pełnomocnik K. L. (dalej: skarżąca) wniósł zażalenie na wskazane powyżej postanowienie, w którym zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 61 § 3 p.p.s.a., polegające na przyjęciu, że warunkiem obligatoryjnym wydania postanowienia o wstrzymanie wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie czy też udowodnienie przez skarżącą istnienia przesłanek wymienionych w tym przepisie oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd na wniosek skarżącego, po przekazaniu skargi przez organ, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...) (§ 3).
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku zaistnienia okoliczności, o jakich mowa w § 3 powołanego przepisu. Nie wystarczy więc, wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej, samo złożenie wniosku i ewentualne powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Zatem wniosek pozbawiony uzasadnienia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Nie można bowiem utożsamiać, jak to uczynił pełnomocnik skarżącej, obowiązku Sądu dokonania oceny argumentów przedstawianych przez stronę postępowania z obowiązkiem poszukiwania przesłanek wstrzymania wykonania przedmiotu zaskarżenia. Należy bowiem pamiętać, że postępowanie to jest wszczynane na wniosek skarżącego, a więc chociażby z tego względu wypadałoby wskazać powód uzasadniający jego złożenie. Po drugie, orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, co oznacza, że sąd nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może, lecz nie musi wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności. Dlatego też pozbawione racji byłoby poszukiwanie z urzędu przesłanek uzasadniających wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności, a następnie podjęcie postanowienia o odmowie wstrzymania.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184, w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.