Uzasadnienie
R. M. we wniesionej skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 17 października 2012 r., w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za lata 2008-2011, zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Ol 717/12, odmówił R.M. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Powołując się na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270, cyt. dalej jako p.p.s.a.), Sąd uznał, że sformułowany w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Wnioskodawca nie wykazał istnienia żadnych konkretnych przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego z punktu widzenia strony rozstrzygnięcia. Twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi bądź wyliczeniami. Brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia jednak Sądowi dokonanie oceny wskazywanych przez niego okoliczności. Także z akt sprawy nie wynika, by w sprawie zaistniały przesłanki wskazywane w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Od powyższego postanowienia R. M. wniósł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Rację ma Sąd pierwszej instancji stwierdzając, że skarżący nie wykazał przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a., które pozwalałyby na objęcie go ochroną tymczasową. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wywiązał się z powyższego obowiązku, bowiem nie uzasadnił złożonego wniosku ani też nie uprawdopodobnił, że może mu grozić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyrażenie przez skarżącego jedynie ogólnego poglądu o trudnej sytuacji życiowej nie jest wystarczające. Lakonicznie i gołosłownie uzasadnione zażalenie z dnia 27 marca 2013 r. także nie dostarczyło nowych argumentów.
Po za tym należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że analiza akt sprawy, pomimo przyznania skarżącemu częściowego zwolnienia z kosztów sądowych postanowieniem z dnia 11 lutego 2013 r., nie daje podstaw do przyjęcia, że zachodzą okoliczności opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.