Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygnaturze akt III 3128/06, przyznał M.K., doradcy podatkowemu ustanowionemu pełnomocnikiem z urzędu K.P. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 lipca 2006 roku w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn, zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd w zaskarżonym postanowieniu wskazał na art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej p.p.s.a. oraz § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075, dalej - "rozporządzenie") oraz przyznał pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie w kwocie 59,81 zł obejmujące zwrot udokumentowanych wydatków oraz kwotę wynagrodzenia w wysokości 180 zł. W zażaleniu na powyższe postanowienie M.K. zaskarżył je w całości zarzucając mu naruszenie przepisu § 2 ust. 1 pkt 1e w związku z ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu.
Do naruszenia tego dojść miało poprzez błędne, wedle opinii skarżącego przyjęcie, iż skarżący nie sporządził skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 20 kwietnia 2007 roku w sprawie oznaczonej sygnaturą akt III SA/Wa 3128/06. M.K. wniósł tym samym o sprostowanie treści postanowienia z dnia 19 września 2008 roku jak w "uzasadnieniu na stronie 3", uzupełnienie treści zaskarżonego postanowienia poprzez wyszczególnienia kwoty wynagrodzenia w wysokości 180,00 złotych i kwoty 59,81 tytułem zwrotu wydatków. Następnie M.K. domagał się przyznania wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej w kwocie 2.400,00 złotych oraz o zwiększenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wreszcie M.K. domagał się rozpoznania i przyznania wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu w kwocie 2.400,00 zł za sporządzenie skargi, wydatków poniesionych przez doradcę podatkowego oraz wynagrodzenia wniosek o przywrócenie terminu z dnia 21 listopada 2007 roku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw ani zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo bowiem wyliczył wysokość zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej w rozpoznawanej sprawie przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu dla K.P., wskazując na § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075, dalej - "rozporządzenie"). Słusznie też Sąd ten uwzględnił w zaskarżonym postanowieniu konieczność zwrotu kosztów niezbędnych i udokumentowanych wydatków pełnomocnika w kwocie 59,81 złotych (karta 297), stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie była bowiem należność pieniężna, a wpis od skargi miał charakter opłaty stałej i wynosił 500,00 złotych, stosownie do § 12 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Tym samym nie jest zasadny wskazany w zażaleniu zarzut uchybienia przez Sąd § 2 ust. 1 pkt 1e w związku z ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 2 grudnia 2003 roku. Podkreślić również należy, że Sąd w postanowieniu objętym zażaleniem w rozpoznawanej sprawie wydał rozstrzygnięcie uwzględniające w całości wniosek pełnomocnika z pisma z dnia 5 września 2008 roku (karta 294). Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stosując art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 197 § 2 tej ustawy orzekł jak w sentencji.
Sąd ten jednocześnie stosując art. 156 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy postanowił sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2008 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 3128/06.