Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 9 marca 2016 r., III SA/Wa 1312/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie PPHU "P[...]" sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej: "spółka", "skarżąca") na postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z 4 stycznia 2016 r., III SA/Wa 1312/15 w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.
Podstawą prawną powyższego orzeczenia był art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.").
W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że powodem odrzucenia zażalenia było nieuzupełnienie braków formalnych w ustawowym terminie. Sąd podał, że spółka, pomimo wezwania, nie przedstawiła uzasadnienia dla wywiedzionego zażalenia. W wezwaniu tym skarżąca została pouczona, że w przypadku nieuzupełnienia wskazywanego braku formalnego jej zażalenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania zostanie ono odrzucone. W związku z nieuzupełnieniem braków formalnych, na podstawie art. 194 § 3 w zw. z art. 178 i 197 § 2 p.p.s.a. sąd postanowił o odrzuceniu zażalenia.
- 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o uchylenie postanowienia z powodu rażącego naruszenia prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
- 3. Zażalenie podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wniesione przez skarżącą zażalenie nie zostało w żaden sposób uzasadnione. Podkreślić należy, że brak uzasadnienia tylko wtedy wymaga uzupełnienia, jeżeli z treści zażalenia nie można się domyślić intencji jej autora. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że z treści zażalenia z 6 stycznia 2016 r. nie można wywnioskować z czym nie zgadza się spółka, gdyż nie przedstawiła ona w zażaleniu uzasadnienia z podważeniem oceny dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Odnośnie zaskarżonego postanowienia wskazać należy, że sąd pierwszej instancji nie jest uprawniony do domyślania się czy skarżąca kwestionuje obowiązek przedstawienia stosownych dokumentów uzasadniających przyznanie prawa pomocy czy też, że przedstawione dokumenty są wystarczające do uznania, że przysługuje jej prawo pomocy.
Z tego względu sąd pierwszej instancji słusznie pismem z 4 lutego 2016 r.(data otrzymania przez spółkę 16 lutego 2016 r.) wezwał spółkę do uzupełnienia braków formalnych poprzez nadesłanie zwięzłego uzasadnienia. Skarżąca tego jednak nie uczyniła, wobec czego sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.