Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 1164/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: "WSA") odmówił M. B.(dalej: "Skarżący") przywrócenia terminu w sprawie ze skargi na zawieszenie postępowania administracyjnego.
Z przedstawionego przez WSA stanu faktycznego wynikało, że pełnomocnik Skarżącego w terminie sporządziła opinie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W zażaleniu na niniejsze postanowienie Skarżący wniósł o zmianę przedmiotowego postanowienia, a także o wyznaczenie innego pełnomocnika w celu złożenia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej: "p.p.s.a."). zd. pierwsze prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem lub w toku postępowania. Postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego WSA z dnia 20 grudnia 2017 r. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym. Treść wydanego postanowienia odpowiadała w pełni żądaniu skarżącego. Skarżący niezadowolony z działania swojego pełnomocnika, który uznał, że wniesienie skargi kasacyjnej jest niezasadne, wniósł o kolejne przyznanie prawa pomocy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jeśli stronie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, to ponowny wniosek w tym przedmiocie jest bezzasadny. Strona nie może skutecznie domagać się od sądu przyznania kolejnego prawa pomocy ponieważ jej prawo w tym zakresie zostało skonsumowane prawomocnym postanowieniem sądu. Wyznaczenie przez Okręgowa Radę Adwokacką w Krakowie pełnomocnika z urzędu i sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowiło wykonanie wydanego w sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Sąd nie ma bowiem wpływu na decyzję w zakresie wyznaczenia konkretnego pełnomocnika. Rola sądu w tym zakresie ogranicza się, zgodnie z art. 253 p.p.s.a., do wystąpienia do właściwej okręgowo rady doradców podatkowych o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. W przypadku gdy strona, której przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, zwróci się z ponownym wnioskiem w zakresie węższym bądź pokrywającym się z zakresem przyznanego prawa pomocy, to postępowanie wszczęte w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowe.
Za chybione należy uznać zarzut naruszenia Konstytucji RP. Skarżącemu bowiem przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym. Ponadto pełnomocnik Skarżącego sporządził opinie o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, a zatem nie był bezczynny w sprawie.
Z uwagi na powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu