Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt VIII SA/Wa 541/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2008 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 30 lipca 2007 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu I raty podatku od środków transportowych za 2007 r.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 16 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. P. na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W dniu 20 marca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna podatnika od przedmiotowego wyroku. Skarga została sporządzona i wniesiona osobiście przez skarżącego. Postanowieniem z dnia 26 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił tę skargę kasacyjną, a orzeczenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 kwietnia 2008 r.
Sąd pierwszej instancji - uzasadniając rozstrzygnięcie – powołał się na art. 194 § 4, art. 178 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. i wskazał, że doręczając R. P. postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z dnia 26 marca 2008 r., Sąd pouczył go o prawie i terminie do złożenia zażalenia, a także o tym, iż zażalenie powinno być sporządzone przez uprawniony podmiot. Pomimo tego, skarżący samodzielnie sporządził zażalenie. Nie wykazał przy tym, że należy do kręgu osób wskazanych wart. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a. W tej sytuacji Sąd uznał zażalenie strony za niedopuszczalne i je odrzucił.
W zażaleniu na powyższe postanowienie podatnik stwierdził, że nigdy nie był i nie jest właścicielem pojazdu, którego dotyczy podatek. Podniósł, że nie godzi się na opłacanie pełnomocnika, gdyż taki wymóg ogranicza mu prawo do obrony przed przestępstwem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do brzmienia art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio, a więc ustawodawca dopuszcza sporządzenie takiego zażalenia przez sędziego, prokuratora, notariusza albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych lub Rzecznika Praw Obywatelskich, jak również doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W przedmiotowej sprawie zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną sporządził i podpisał sam podatnik, a więc osoba nie uprawniona do dokonania tej czynności.
Obowiązek sporządzenia zażalenia przez wymienione w przepisie art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. został nałożony ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która należy do źródeł prawa powszechnie obowiązującego i nie narusza zasad konstytucyjnych.
W niniejszym zażaleniu skarżący podniósł, że nigdy nie był i nie jest właścicielem pojazdu, którego dotyczy podatek oraz, że nie godzi się na opłacanie pełnomocnika, gdyż taki wymóg ogranicza mu prawo do obrony przed przestępstwem. Te kwestie nie mogą być rozstrzygane przez Sąd w trybie zażaleniowym ze względu na brzmienie art. 194 § 1 p.p.s.a.
W świetle powyższych rozważań Naczelny Sąd Administracyjny nie znajdując podstaw do wzruszenia zaskarżonego postanowienia, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.