Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 3946/14 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", wezwał P.M. (dalej jako "Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 28 października 2014 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. w kwocie 400 zł, stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.) - powoływanego dalej jako "rozporządzenie RM".
Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego. W zażaleniu podniósł, że kwota wpisu winna być ustalona zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów dla spraw dotyczących podatków i Ordynacji podatkowej, a nie wartości sporu. Dalej wskazał, że decyzję wydał organ podatkowy i wówczas jest stały wpis sądowy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu.
Z treści art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism wszczynających postępowanie należy skarga. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Na tej podstawie zatem Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od złożonej skargi w wysokości 400 zł, jednocześnie został również pouczony o prawie pomocy oraz prawie i trybie zaskarżenia zarządzenia.
Zgodnie z art. 231 P.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość wpisów sądowych została określona w wydanym na podstawie art. 233 P.p.s.a. rozporządzeniu RM. Biorąc powyższe pod uwagę, należy przypomnieć, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Raszyna z dnia 28 czerwca 2012 r. ustalającą wymiar podatku od nieruchomości na 2011 r. w wysokości 10 279 zł. Sprawa ta nie została zaliczona do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Oznacza to, że na Skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej w sprawie. Skoro zatem Skarżący jest zobowiązany do uiszczenia wpisu, to konieczne stało się ustalenie jego wysokości. W wydanym zarządzeniu prawidłowo, w ocenie Sądu odwoławczego, ustalono, że zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia RM, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł W niniejszej sprawie Skarżący kwestionuje legalność wymiaru podatku, którego wysokość ustalono w decyzji wydanej przez organy podatkowe.
W tym wypadku nie budzi wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna określona w decyzji podatkowej, a skarga powinna zostać opłacona wpisem stosunkowym. W zażaleniu na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, Skarżący wyraźnie twierdzi, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 10 279 zł. Zatem zasadnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi w sprawie 10 279 zł i to ta kwota była podstawą obliczenia wysokości wpisu stosunkowego. W konsekwencji, w sprawie znajdował zastosowanie § 1 pkt 2 rozporządzenia RM.
Podsumowując, należy stwierdzić, że zażalenie nie jest zasadne, bowiem zarządzenie o wezwaniu Skarżącego do uiszczenia wpisu odpowiada prawu. Wskazano w nim podstawę prawną, prawidłową wysokość należnego wpisu, jak również rygor na wypadek jego nieuiszczenia w siedmiodniowym terminie.
Powyższe powoduje, że zażalenie jako bezzasadne należało na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalić.