Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 24 marca 2011 r. Przewodniczący Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 353/11 wezwał pełnomocnika skarżącej K. U. radcę prawnego A. M. do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 1000 zł od skargi K. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 7 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. Jako podstawę wezwania wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej: P.p.s.a.) oraz § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie).
Na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła zażalenie zarzucając naruszenie § 1 pkt 3 i § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na ustaleniu wpisu stosunkowego, podczas gdy ze względu na charakter sprawy od skargi należny jest wpis stały. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości ewentualnie o zmianę zaskarżonego zarządzenia i określenie wpisu stałego od skargi w kwocie 500 zł oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd podziela w pełni stanowisko wyrażone w postanowieniu NSA z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 235/11, z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 139/11 oraz w postanowieniu z dnia 31 maja 2011 r., sygn.akt II FZ 198/11 (publ: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) i stwierdza, że stanowisko skarżącej, wyrażone w zażaleniu, że w sprawach dotyczących stwierdzenia nadpłaty spór nie sprowadza się do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej nie zasługuje na uwzględnienie. Występując do organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty strona domaga się konkretnej kwoty tyle tylko, że w odróżnieniu od decyzji określającej (ustalającej) zobowiązanie podatkowe, kwota ta została już uiszczona, a w postępowaniu o stwierdzenie nadpłaty podatnik kwestionując wysokość zapłaconego podatku ubiega się o jego zwrot.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi zatem wątpliwości, że w niniejszej sprawie należny wpis od skargi winien zostać wyliczony zgodnie z § 1 pkt 3 rozporządzenia, jako wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Powyższe stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, można chociażby wskazać na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2008 r., I FZ 175/08 (publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Warunkiem zastosowania zdania pierwszego art. 231 P.p.s.a. i pobrania wpisu stosunkowego jest istnienie związku bezpośredniego pomiędzy decyzją będącą przedmiotem skargi a należnością pieniężną. Decyzja pozostaje w bezpośrednim związku z należnością pieniężną, jeżeli wynika z niej wprost obowiązek zapłaty określonej kwoty pieniężnej. W zdaniu pierwszym art. 231 P.p.s.a. chodzi o akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną albo stwierdzające jej istnienie bądź nieistnienie.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Nie orzeczono o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego, ponieważ rozstrzygnięcie w tym przedmiocie nie mieści się w zawartym w art. 209 P.p.s.a. katalogu spraw